ตอนที่ 867 รักแรกพบ

จวินมู่เหนียนพยักหน้า แล้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

“น่าจะเป็นฝีมือของเจ้าสี่ ไม่ต้องสนใจพวกเขา เจ้าไปบอกคนของตำหนักรับรอง ให้จับตาดูความเคลื่อนไหวของฉู่อวิ๋นหยางกับฉู่อวิ๋นฉิงให้ดี”

เซวียนชางรับคำสั่งแล้วจากไป

เทียนชิงพาจวินมู่เหนียนไปที่ร้านขายยาต่อ เทียนชิงเอ่ยปาก

“ท่านอ๋องเป็นห่วงว่าเรื่องของท่านอ๋องแปดกับองค์หญิงอวิ๋นฉิงจะปิดไม่มืดหรือขอรับ?”

จวินมู่เหนียนเอ่ยปาก

“ปิดไม่มิดแน่นอน ข้าเคยประมือกับฉู่อวิ๋นฉิงบนสนามรบสองครั้ง คนนี้กล้าหาญแต่ไม่มีแผนการ จิตใจเรียบง่าย นิสัยคล้ายคลึงกับเจ้าแปดมาก พี่ชายของนางกลับแตกต่าง เจ้าแผนการ เหลี่ยมจัด เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ต้องทำให้เขาสงสัยแน่นอน”

เทียนชิงขมวดคิ้วอย่างเป็นห่วง

“ฟังท่านอ๋องพูดเช่นนี้ เรื่องการแต่งงานของท่านอ๋องแปด คงไม่ราบรื่น”

จวินมู่เหนียนพูดต่อ

“หากอยากให้ราบรื่น ต้องรู้จักอดทน เขาคิดได้ แต่จะให้คนอื่นรู้ว่าเขาคิดไม่ได้”

เทียนชิงคล้ายจะเข้าใจเหตุผลเหล่านี้ดี จึงเอ่ยขึ้น

“ข้าน้อยจะให้เฟยเย่เฟยเยี่ยนตามติดท่านอ๋องแปด จะไม่ปล่อยให้ไปพบองค์หญิงอวิ๋นฉิงอีก”

จวินมู่เหนียนพยักหน้า เพื่อแสดงว่าเห็นด้วย

……

ตอนที่จวินมู่เหนียนมาถึงร้านขายยา จวินมู่เยว่กำลังแช่อยู่ในถังไม้ ด้านในเต็มไปด้วยสมุนไพร เมื่อเห็นดังนั้น จวินมู่เหนียนร้อนใจขึ้นมา จึงรีบเอ่ยถาม

“ท่านหมอโม่ เจียอันเขา...”

ยังไม่ทันที่โม่ซุนจะทันได้ตอบ จวินมู่เยว่กลับฉีกยิ้มบอกว่า

“พี่เจ็ดวางใจได้ ข้าไม่เป็นไร ท่านหมอโม่บอกว่าหมาจรจัดเหล่านั้นมีพิษ จะให้ข้าแช่สมุนไพรให้ได้ ข้าจึงต้องมาแช่ตามคำสั่ง แต่ข้ารู้สึกว่าไม่เป็นอะไรเลย”

โม่ซุนส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ

“หากรอให้ท่านรู้สึกตัว ทุกอย่างคงสายไปแล้ว ครั้งนี้องค์หญิงอวิ๋นฉิงทำเกินไปจริงๆ”

เมื่อเห็นโม่ซุนสีหน้าหนักใจ จวินมู่เหนียนจึงรู้ว่าบาดแผลของจวินมู่เยว่คงไม่ธรรมดาเหมือนที่เห็นเพียงภายนอกเท่านั้น

จวินมู่เหนียนยังคงหันไปสอบถามโม่ซุนอีกครั้ง

“ท่านหมอโม่ เจียอันเขาไม่เป็นไรจริงหรือ?”

โม่ซุนพยักหน้า

“โชคดีที่กลับมาทันเวลา แล้วข้าเองก็มีสมุนไพรที่รักษาได้พอดี”