ตอนที่ 892 ใช้ศพเลี้ยงดอกไม้

ลั่วกุ้ยเฟยยกยิ้มอย่างเย็นชา แววตาเหลือบมองฮองเอา พูดด้วยน้ำเสียงยั่วยุว่า “รอจนถึงฤดูใบไม้ร่วงของวันที่แปดเดือนเก้า หลังจากดอกไม้ข้าบาน...มันจะสังหารมวลหมู่ดอกไม้ทั้งหมด

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็สูดอากาศเย็นๆ เข้าไป จากสวนหลวงที่ยังเต็มไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่นั้น ในเวลานี้กลับเงียบสงัดราวกับว่าเข็มเล่มหนึ่งตกแล้วก็ได้ยิน

เห็นได้ชัดว่าลั่วกุ้ยเฟยกำลังบอกว่าในวังหลังแห่งนี้มีนางที่เป็นที่น่าเคารพเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น

นี่เท่ากับการชี้หน้าด่าฮองเฮาชัดๆ

ซูจื่ออวี๋กำหมัดแน่น รู้สึกไม่ยุติธรรมแทนฮองเฮา แต่วันนี้ที่นางมาก็เพื่อโกฐกระดูกร้อยปี นางไม่อยากให้ทุกคนมาสนใจนาง

ตอนที่ซูจืออวี๋กำลังลังเลว่าจะช่วยพูดแทนฮองเฮาหรือไม่นั้น ชูฉู่อวิ๋นก็มองดูกระถางดอกไม้ที่อยู่ตรงหน้านางแล้วพูดขึ้นมาว่า “กระถางนี่คือเครื่องบรรณาการจากอาณาจักรซีหลิงใช่หรือไม่?”

ใบหน้าของฮองเฮาที่ดูแย่ลงเล็กน้อย ก็ฝืนยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “ไม่ผิด องค์หญิงฉู่อวิ๋นชิงเคยเห็นหรือ?”

ฉู่อวิ๋นชิงส่ายหัวแล้วเอ่ยว่า “ไม่เคยเห็นเพคะ แต่ว่าเคยได้ยินมาว่าดอกไม้กระถางนี้มีอายุถึงร้อยปี เหตุผลที่ไม่เหี่ยวเฉาเป็นร้อยปีและมีลักษณ์เขียวชอุ่มเช่นนี้ก็เพราะคนปลูกดอกไม้ในปีนั้นฝังลูกที่ยังไม่ครบเดือนของตัวเองไว้ใต้ดอกไม้นี้ ดอกไม้ได้รับสารอาหารจากซากศพ มันจึงงอกงาม เห็นได้ชัดว่าเป็นของที่งดงามที่สุดในโลก แต่ว่ากลับมีด้านที่น่ารังเกียจที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้”

ที่นี่มีแต่สตรี เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างก็พากันหน้าซีดเผือด

ลั่วกุ้ยเฟยเอ่ยด้วยความตกใจยิ่งกว่า “องค์หญิงอวิ๋นชิงอย่าพูดอะไรเหลวไหลเช่นนี้สิ ดอกไม้นี้มาจากคนสวนที่ดูแลดีที่สุดของตงโจว ไหนเลยจะมีศพเด็กอะไรนั่ง?”

หลิวผิดก่อนหน้านี้ก็รีบเอ่ยขึ้นมาว่า “เจ้าหญิงอวิ๋นชิงอน่าพูดอะไรที่บิดเบือนเลย หม่อมฉันเห็นว่าองค์หญิงหน้าตางดงามเหมือนดอกไม้ หรือว่าองค์หญิงก็มีด้านที่น่าเกลียดเหมือนกันหรือ?”

ฉู่อวิ๋นชิงก็ยิ้มเย็นชากล่าวว่า “ตอนที่ข้าอายุสิบสามก็นำทัพไปปราบโจรภูเขา ข้าสังหารโจรภูเขาสิบหกคนในคราวเดียว จะบอกว่าข้าสังหารคนไปมากมายก็หาใช่เกินจริงไม่ พระสนมคิดว่าข้าสวนหรือว่าอัปลักษณ์เล่า?”

หลิวผินตัวสั่นด้วยความตกใจ แล้วรีบเข้าไปซ่อนอยู่ด้านหลังลั่วกุ้ยเฟย

ลั่วกุ้ยเฟยกัดฟัน หวาดกลัวต่อออร่าโหดเหี้ยมที่ออกมาจากตัวของฉู่อวิ๋นชิงอย่างอดไม่ได้ นางหัวเราะแล้วพูดออกมาว่า “องค์หญิงอวิ๋นชิง...ช่าง...ล้อ...ล้อกันเล่นเก่งจริงๆ เอาล่ะไปดูที่อื่นเถอะ”