ตอนที่ 897 เกิดความคิดขึ้นมา

ฮวาเชียนเจียวถามด้วยความประหลาดใจ “เหตุใดท่านอ๋องแปดถึงมาอยู่ที่นี่?”

สิ่งที่ฮวาเชียนเจียวคิดไม่ออก ซูจื่ออวี๋ก็คิดออกในทันที เหยียนหรูอี้และจวินมู่เยว่ตกน้ำอยู่ด้วยกัน ถือว่ามีความสัมพันธ์ทางกาย หากคนนอกมาเห็น จวินมู่เยว่จะต้องแต่งงานกับเหยียนหรูอี้!

ซูจื่ออวี๋ก็รีบเอ่ยว่า “ไปดึงพวกเขาขึ้นมาจากน้ำเร็วเข้า”

แต่ฮวาเชียนเจียวยังไม่ได้ทันได้ดำเนินการอะไร เสียงฝีเท้าของคนหลายคนก็ดังขึ้นมาด้านหลัง

ซูจื่ออวี๋ได้ยินฮ่องเต้เจาเหวินถามว่า “เจ้าได้ยินชัดแล้วใช่หรือไม่ เสียงตะโกนดังมาจากทางนี้”

ขันทีจึงทูลว่า “ทูลฝ่าบาท เสียงดังมาจากบ่อปลาคราฟนี้จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ!”

จากนั้นฮองเฮาก็เอ่ยเร่งเร้าอย่างร้อนใจ “ไปดูกันเถอะ!”

เมื่อป๋ายหลี่เชียนซางได้ยินเสียงคนเหล่านี้ เขาที่กำลังจะวิ่งหนี แต่ทันใดนั้นก็ถูกซูจื่ออวี๋คว้าข้อมือเอาไว้

ซูจื่ออวี๋พูดอย่างกังวล “ช่วยเขาก่อน!”

นางไม่มีวรยุทธ์ และตอนนี้นางอยากจะช่วยจวินมู่เยว่ขึ้นมาจากบ่อปลาคราฟโดยที่ไม่ให้ถูกใครเจอ ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงหันไปขอความช่วยเหลือจากป๋ายหลี่เชียนซางเท่านั้น

ป๋ายหลี่เชียนซางก็หัวเราะเยาะว่า “เขาเป็นวีรบุรุษ ชอบช่วยเหลือหญิงงาม เขาต้องการช่วยเหลือ ต้องให้ข้าเข้าไปช่วยอีกหรือ?”

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เหยียนหรูอี้ที่ว่ายน้ำไม่เป็นก็พยายามดิ้นรน เกือบจะดึงจวินมู่เยว่ที่ว่ายน้ำเป็นจมลงไปใต้บ่อแล้ว ซูจื่ออวี๋ไม่มีเวลาคิดหรือพูดไร้สาระ นางรีบพูดว่า “ข้าขอร้องเจ้าล่ะ!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของป๋ายหลี่เชียนซางก็แข็งทื่อ ได้แต่กัดฟันและกำหมัดแน่น เมื่อเห็นสีหน้าขอร้องของซูจื่ออวี๋ เขาก็แทบจะทนปฏิเสธไม่ได้

ป๋ายหลี่เชียนซางสะบัดมือของซูจื่ออวี๋แล้วพูดว่า “ห้ามขีดเส้นข้อจำกัดกับข้าอีก!” เขากระโดดลงไปในบ่อปลาคราฟทันที่ที่เอ่ยจบ

ซูจื่ออวี๋เห็นป๋ายหลี่เชียนซางผลักเหยียนหรูอี้ออกไปจากจวินมู่เยว่ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วที่สุด จากนั้นก็จับเอวของจวินมู่เยว่ให้จมลงไปในน้ำทันที

หัวใจของซูจื่ออวี๋เต้นรัว เห็นได้ชัดว่าทักษะการว่ายน้ำของจวินมู่เยว่ก็ไม่ใช่ว่าจะเก่งอะไร ให้เขาลงไปก้นบ่อแบบนี้ พอทุกคนมาแล้ว ไม่เท่ากับว่าช่วยล้มเหลวหรือ?