ตอนที่ 940 คนวางยาพิษไม่ใช่นาง?

จ้าวหลงขุยมองไปที่จวินมู่เหนียน แล้วพูดออกมาอย่างยากลำบาก “เอ่อ...” เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรจะเปิดเผยกับซูจื่ออวี๋ดีหรือไม่?

จวินมู่เหนียนไม่ได้เงยหน้าขึ้น แต่ยังพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ “พระชายาถามเจ้าไม่ได้ยินหรือ?”

จ้าวหลงขุยตัวสั่นเทาและเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร เขารีบบอกข้อเท็จจริงทั้งหมดของคดีราวกับว่าถั่วที่เทออกมาจากกระบอกไม้ไผ่

หลังจากพูดจบแล้ว เขาก็ได้นำคำสารภาพหนึ่งชุดออกมา

จ้าวหลงขุยกล่าวว่า “พระชายา นี่เป็นคำสารภาพของสาวใช้ในวังเมี่ยวอิง เมี่ยวอิงยางอยู่กับลั่วกุ้ยเฟยมาตั้งแต่เด็กเป็นเวลากว่ายี่สิบปีแล้ว นางเข้าใจการกระทำของลั่วกุ้ยเฟยที่สุด คำสารภาพนี้น่าจะไม่มีปัญหาอะไร”

ซูจื่ออวี๋หยิบคำสารภาพมาอ่านดูอย่างละเอียด มองขณะพูดว่า “ไม่คิดว่าองค์ชายสามจะตายเพราะลั่วกุ้ยเฟยจริงๆ”

จ้าวหลงขุยพยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่พ่ะย่ะค่ะ ในเทศกาลโคมไฟเมื่อสิบกว่าปีก่อน ลั่วกุ้ยเฟยรัดคอองค์ชายสามจนตายตอนที่เขาเดินอยู่คนเดียว จากนั้นก็ฝังศพซ่อนเอาไว้ในสวนของตัวเอง วิธีการฝังศพในคืนที่ตะเกียงดับลงเช่นนี้ ทำให้ทุกคนไม่สามารถตามหาร่องรอยขององค์ชายสามได้”

ซูจื่ออวี๋พยักหน้าแล้วอ่านต่อ จากนั้นก็พูด “ชิงเหม่ยเหรินและถงเหม่ยเหรินก็ถูกนางทำร้ายด้วยงั้นหรือ?”

จ้าวหลงขุยพยักหน้าแล้วพูดว่า “เป็นเช่นนั้นจริงๆ ลั่วกุ้ยเฟยกับหมอหลวงตู้ในสำนักหมอหลวงเคยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน หมอหลวงแซ่ตู้ผู้นั้น เคยได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลลั่ว จึงทำงานรับใช้คนชั่ว มอบยาต่างๆ ให้กับลั่วกุ้ยเฟย หลังเกิดเหตุ หมอหลวงตู้ก็ฆ่าตัวตายในบ้านตัวเอง เฮ้อ กระหม่อมไปช้าก้าวหนึ่ง”

ซูจื่ออวี๋หัวเราะเย็นชา สรุปแล้วฆ่าตัวตายเองหรือถูกจวินมู่หลานลงมือฆ่าก่อน ใครจะไปรู้

หลังจากครุ่นคิดอย่างรอบคอบแล้ว คำสารภาพของเมี่ยวอิงเพียงพอทำให้ลั่วกุ้ยเฟยตายได้

แต่มีบางอย่างที่แปลก...

ซูจื่ออวี๋กล่าวว่า “ท่านอ๋อง เมี่ยวอิงปฏิเสธว่าลั่วกุ้ยเฟยไม่ได้วางยาพิษฮ่องเต้”

จวินมู่เหนียนเงยหน้าขึ้นมองซูจื่ออวี๋แล้วพูดว่า “ในคำสารภาพเอ่ยถึงเรื่องขี้ผึ้งกุหลาบและน้ำตาคนรักด้วยหรือ?”