บทที่ 1088

ม้าชั้นยอดกลุ่มหนึ่งมุ่งหน้าไปยังทิศทางแคว้นเป่ยโม่ ระหว่างทางจื่ออันอดไม่ได้ที่จะชมทิวทัศน์รอบข้าง ม้าที่อ๋องเยี่ยคัดสรรมาสามารถวิ่งได้ไกลหลายพันลี้โดยไม่หยุดพักจริง ๆ แม้จะฟังดูเกินจริงไปบ้าง แต่การเดินทางหลายพันลี้ต่อวันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!

พวกนางเดินทางมาถึงเป่ยโม่ภายในเวลาสองวัน โดยใช้เส้นทางลัดแทนถนนหลัก ซึ่งทำให้รวดเร็วกว่ากำหนดการเดิมไม่น้อย

มู่หรงเจี๋ยคือผู้ที่แนะนำให้ใช้เส้นทางลัด ทำให้อ๋องฉีงงงวยอย่างมาก เพราะเขาไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามีเส้นทางนี้

ดูเหมือนว่าผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จะคุ้นเคยกับภูมิประเทศของทั้งสองประเทศมากกว่าเขา หากอีกฝ่ายเป็นศัตรู ก็คงเป็นศัตรูที่น่าเกรงขามและไร้เทียมทาน

เมื่อเข้าสู่เขตแดนของเป่ยโม่ จื่ออันก็สังเกตเห็นภูเขาถล่มและบ้านเรือนผุพัง ที่นี่คงจะเป็นพื้นที่ที่เกิดแผ่นดินไหวรุนแรงสินะ เคราะห์ดียิ่งนักที่ไม่ส่งผลกระทบต่อแผ่นดินต้าโจว

อย่างไรก็ตาม เมื่อมาถึงแล้ว พวกเขาก็หยุดพักผ่อนกันที่เมืองชายแดนและสอบถามชาวบ้านเกี่ยวกับเรื่องแผ่นดินไหว โดยคนเหล่านั้นเล่าว่าเมืองชายแดนสามารถรู้สึกถึงความรุนแรงของแผ่นดินไหวได้เช่นกัน ทว่าไม่มีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้

เมื่ออ๋องฉีได้ยินเช่นนั้น เขาจึงหันไปกล่าวกับทหารของเป่ยโม่ว่า “สวรรค์ลงทัณฑ์เป่ยโม่จริง ๆ สินะ”

ไม่ว่ามันจะเป็นการลงทัณฑ์หรือไม่ แต่ความทะเยอทะยานในการรุกรานแคว้นอื่นของเป่ยโม่ถูกลดทอนลงเพราะภัยพิบัติครั้งนี้ ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่ามันคือพรหรือคำสาปกันแน่

เนื่องจากในสงครามอาจมีผู้บาดเจ็บเสียชีวิตน้อยกว่าภัยพิบัติที่เกิดขึ้น หรือมากกว่านั้นก็ไม่อาจรู้ได้

อย่างไรก็ตาม ไม่มีผู้ใดต้องการให้เกิดเหตุสลดขึ้น จื่ออันคือตัวแทนของคนที่อยู่ในยุคสงบสุขและเจริญรุ่งเรือง ถึงกระนั้นนางก็เคยเห็นการสู้รบกันของประเทศโลกที่สามอยู่บ้าง

นางจึงหวังว่าตนจะสามารถกำจัดโรคระบาดนี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังช่วยสงบศึกได้อีกด้วย

หลังจากเข้าไปในเขตเป่ยโม่ พวกนางก็ชะลอความเร็วลง จึงเห็นประชาชนได้รับความทุกข์ยากร้องไห้คร่ำครวญ ซากศพเน่าเปื่อยกองทัพถมเต็มสองข้างทางโดยไม่มีผู้คิดทำความสะอาด แมลงวันนับไม่ถ้วนบินตอมซากศพ ขณะที่สภาพอากาศโดยรอบเริ่มอุ่นขึ้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าแมลงวันเหล่านี้คือพาหะที่แพร่กระจายโรคระบาด

พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดในแคว้นเป่ยโม่คือเมืองชี่เฉิง ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของเป่ยโม่หนึ่งร้อยลี้ สาเหตุที่เมืองนี้ถูกเรียกว่าเมืองชี่เฉิง เพราะมีโรงงานผลิตอาวุธขนาดใหญ่ที่สุดในแคว้นตั้งอยู่ ซึ่งก็คือโรงงานเถี่ยจง

โรงงานเถี่ยจงถูกก่อตั้งขึ้นโดยราชวงศ์ ประชาชนจำนวนมากในเมืองนี้ต่างทำงานอยู่ที่โรงงานแห่งนี้ เพราะมีพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของเมือง ในอดีตโรงงานเถี่ยจงรุ่งโรจน์อย่างยิ่ง แต่ตอนนี้กลับเหลือเพียงซากปรักหักพัง มันช่างน่าเศร้าและสะเทือนใจจนไม่สามารถอธิบายได้