บทที่ 1111

เจ้านายฉลาดแกมโกง องครักษ์ใต้บังคับบัญชายิ่งกว่านั้น

สมแล้วที่เป็นคนของตำหนักองค์หญิง

องครักษ์หน้ากากเหล็กไม่รีรอ ร่อนลงมาจากท้องฟ้าและจับกุมตัวเฉากั๋วจิ้วไว้ ใบหน้าของเฉากั๋วจิ้วเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำด้วยความโกรธ เขาจ้องเขม็งมองไปทางองค์หญิงอัน “กระหม่อมพอเข้าใจความคิดขององค์หญิงอยู่หรอก แต่กระหม่อมไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครเอาเปรียบได้ ไว้พบกันอีกครั้งต่อหน้าฮองเฮา”

องค์หญิงอันยิ้มอย่างสดใสและกล่าวว่า “แน่นอน ไว้พบกันใหม่”

ราวกับพวกเขาเตรียมการไว้แต่แรกอยู่แล้ว องครักษ์หน้ากากเหล็กหยิบกระดานไม้ขนาดใหญ่ออกมา บนกระดานไม้เขียนว่า เฉากั๋วจิ้วใส่ความองค์ชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และพระชายาที่เดินทางมารักษาโรคระบาด มีจุดประสงค์เพื่อให้ชาวเป่ยโม่ต่อต้านและเกลียดชังมู่หรงเจี๋ย จากนั้นถ่ายทอดความเศร้าโศกและความเกลียดชังไปยังต้าโจว เพิ่มความชอบธรรมในการส่งกำลังทหารออกไปทำสงคราม ก่อความขัดแย้งระหว่างสองฟากฝั่ง

ทันทีที่เฉากั๋วจิ้วเห็นแผ่นกระดานนี้ก็หัวเราะเยาะ “ไม่มีใครเชื่อแน่ว่าองค์หญิงไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกับต้าโจว”

“ฆ้องและกลองพร้อมหรือยัง?” องค์หญิงอันเพิกเฉยต่อเขา หันไปถามองครักษ์หน้ากากเหล็ก

“องค์หญิง ทุกอย่างพร้อมแล้วขอรับ” อาเปิ่งตอบ

“เช่นนั้นก็พาเฉากั๋วจิ้วออกไปเดินเล่นเถอะ” องค์หญิงอันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มของนางแฝงเลศนัยราวกับมีการสมรู้ร่วมคิดครั้งใหญ่ แต่พอมองดี ๆ จะเห็นว่ามีความตรงไปตรงมา

เฉากั๋วจิ้วไม่เคยเผชิญกับความอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อนเลยในชีวิต แม้ว่าเขาจะไม่กล้าโจมตีองค์หญิงอันต่อหน้า แต่เขากล้ามองไปที่มู่หรงเจี๋ยพลางกัดฟันแล้วพูดว่า “แผนการสมรู้ร่วมคิดของเจ้าไม่มีวันสำเร็จแน่ ฝากไว้ก่อนเถอะ”

มู่หรงเจี๋ยหัวเราะจนเผยให้เห็นฟันขาวของเขา “ข้ารอวันนั้นอยู่เช่นกัน เจ้าควรกลับไปบอกจักรพรรดิเป่ยโม่แทนพวกเราด้วย ว่าข่าวดีจะมาถึงในเร็ววันนี้

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” เฉากั๋วจิ้วมองเขาอย่างตื่นตระหนก ความสงสัยฉายผ่านดวงตา

มู่หรงเจี๋ยกล่าวอย่างเกียจคร้าน “ไม่รู้ซี”