บทที่ 1135

ซูมู่เล่าก่อนจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวในตอนท้าย

“เมืองชิงหย่วน?” จื่ออันไม่รู้ภูมิประเทศของเป่ยโม่ “เมืองชิงหย่วนอยู่ตรงไหน ท่านมีแผนที่หรือไม่?”

ซูมู่ไม่มีแผนที่ แต่เขาสามารถวาดมันได้

เขาวาดภาพบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่มีรายละเอียดเล็กน้อยและคลุมเครือ แต่ก็ยังทิศทางยังถูกต้อง

จื่ออันมองเมืองชิงหย่วนในแผนที่พลางชี้และขมวดคิ้ว “ในช่วงที่เกิดแผ่นดินไหว เมืองชิงหย่วนนับว่าเป็นพื้นที่ภัยพิบัติหรือไม่?”

“ไม่พ่ะย่ะค่ะ แผ่นดินไหวไม่ได้ส่งผลใด ๆ ต่อเมืองชิงหย่วน ดังนั้นเหล่าเจ้าหน้าที่จึงประหลาดใจไม่น้อย”

ดูเหมือนว่าโรคระบาดแพร่กระจายออกไปแล้วจริง ๆ

จื่ออันหนักใจอย่างยิ่ง โรคระบาดแพร่กระจายออกไปแล้ว แต่ราชสำนักยังไม่สามารถคิดค้นหาวิธียับยั้งมันได้ ดังนั้นประชาชนจำนวนมากจึงต้องเสียชีวิตจากโรคระบาด

สงครามจะเทียบกับภัยธรรมชาติได้อย่างไร?

“ยอดผู้เสียชีวิตที่ราชสำนักเปิดเผยคือเท่าไร?” จื่ออันถาม

“สามหมื่นเจ็ดพันแปดร้อยคนพ่ะย่ะค่ะ”

“คนเหล่านี้ตายด้วยโรคระบาดงั้นรึ?”

“ไม่ใช่พ่ะย่ะค่ะ มันคือยอดผู้เสียชีวิตตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหว”

จื่ออันส่ายหน้า “ไม่ ไม่ถูกต้อง ในตอนที่ข้ายังอยู่ที่ต้าโจว อ๋องฉีบอกข้าว่าตอนนั้นมีจำนวนผู้เสียชีวิตมากว่าสามหมื่นคนแล้ว แต่เหตุใดหลังจากผ่านไปนานเพียงนี้ยอดผู้เสียชีวิตยังมีเพียงสามหมื่นคนเล่า? หรือว่าข้อมูลเป็นเท็จ”

“มันอาจเป็นการรายงานเท็จจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ เพราะตอนนี้กำลังขาดแคลนอย่างหนักจากการคำนวณผิดพลาด ดังนั้นจึงไม่มีใครจัดการศพ หากมีคนตายเพิ่มขึ้น พวกเขาก็แค่โยนศพทิ้งหรือจุดไฟเผา ดังนั้นเลขจำนวนผู้เสียชีวิตจึงเป็นยอดบางส่วนเท่านั้น”