บทที่ 1154

หลังจากที่หลิงลี่ปล่อยพิราบสื่อสารบินลงจากเขาไม่นาน ฉินโจวก็เดินทางมาถึง

ฉินโจวคือใคร? นางคือแม่ทัพที่ครองใจและได้รับความนิยมจากประชาชนเป็นอย่างมาก

แม้จะมีไม่กี่คนที่พบเห็นนาง แต่เหล่าทหารที่ประจำการอยู่บนภูเขาก็สามารถจำนางได้ในทันที

เมื่อเหล่าชาวบ้านได้ยินว่าฉินโจวมาถึงแล้ว พวกเขาก็คุกเข่าลงเพื่อแสดงความเคารพนาง

เนื่องจากชาวบ้านบางคนในหมู่บ้านมู่ไจ้แต่งงานกับตระกูลย่อยของตระกูลฉิน ดังนั้นทุกคนในหมู่บ้านจึงเคารพนางไม่ต่างกับองค์จักรพรรดิ

ฉินโจวขี่ม้าขึ้นมาบนภูเขา นางสวมชุดผ้าฝ้ายสีดำ ผมถูกเกล้าขึ้นสูง ใบหน้าสีน้ำผึ้ง คิ้วหนาและดำขลับ ขณะที่ดวงตาเฉียบคม เมื่อมองดูผ่าน ๆ ผู้คนอาจเข้าใจผิดคิดว่านางเป็นบุรุษก็เป็นได้

นางก้มลงมองเหล่าชาวบ้านที่คุกเข่าลงกับพื้น และซากบ้านเรือนที่พังทลายอยู่ข้างหลัง ก่อนกล่าวอย่างช้า ๆ “ลุกขึ้น ทุกคนลูกขึ้นเถิด!”

เหล่าชาวบ้านที่มารวมตัวกันเดินตามนางไปทีละก้าว “ยินดีอย่างยิ่งที่ท่านแม่ทัพกลับมาแล้วขอรับ”

ฉินโจวมองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่พบเซี่ยจื่ออัน นางจึงถามทหารว่า “เซี่ยจื่ออันอยู่ที่ใด?”

นายทหารตอบด้วยความเคารพ “รายงานท่านแม่ทัพพระชายาอยู่ในบ้านขอรับ ข้าจะไปเรียกนางมาพบท่านเดี๋ยวนี้”

ฉินโจวเบ้ปากพลางแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ไม่ต้อง นางเป็นถึงพระชายาของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ข้าจะไปพบนางเอง”

นางกล่าวด้วยความหนักแน่น

จื่ออันและโหรวเหยาอยู่ในบ้านพัก หลังจากที่หลิงลี่ออกไปแล้ว ทั้งสองคนก็ศึกษาตำราต่อ

ตอนนี้องค์ชายอันหรานจากไปแล้ว ดังนั้นพวกนางจึงจำเป็นต้องพึ่งพาตนเองเท่านั้น และต้องคิดค้นยารักษาโรคให้เร็วที่สุด

เมื่อได้ยินเสียงโหวกเหวกข้างนอก โหรวเหยาจึงออกไปดูก่อนกลับมาด้วยใบหน้าซีดเซียว “จื่ออัน ฉินโจวอยู่ที่นี่แล้ว!”

จื่ออันวางตำราลงบนโต๊ะพลางเงยหน้าขึ้น สายตาของนางเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง