บทที่ 166

เมื่อเซียงฟู่รู้แล้วว่าองค์รัชทายาทได้เป็นเจ้านาย เป็นธรรมดาที่เหล่าฟูเหรินย่อมไม่ยอมให้พระสนมคนอื่นของเขามาที่บ้าน เกรงว่าองค์รัชทายาทและไท่ฟู่จะรู้เรื่องนี้แล้วจะเกิดความบาดหมางใจกัน

ในวันนี้พระสนมเหมยสั่งให้คนออกจากวัง แต่เหล่าฟูเหรินปฏิเสธที่จะพบนาง และขอให้คนส่งข่าวบอกพระสนมเหมยให้ส่งเซี่ยหลินออกจากวัง

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เปลี่ยนไป พระสนมเหมยจงใจขอความช่วยเหลือจากมหาเสนาบดี แต่นางไม่คิดว่าคนของนางจะถูกปฏิเสธ

นางอารมณ์เสียอยู่บ่อยครั้ง จึงเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “เหล่าฟูเหรินบอกให้ข้านำตัวเซี่ยหลินออกจากวังหรือ? หึ เรื่องเหลวไหล ตั้งแต่ครั้งก่อนเซี่ยหลินก็ไม่ได้มาที่นี่อีกเลย แล้วจะให้ข้าส่งกลับไปอย่างไร?”

นางกํานัลเอาคำพูดนั้นกลับมาบอกเหล่าฟูเหริน แต่เหล่าฟูเหรินไม่เชื่อ โดยคิดว่าพระสนมเหมยต้องการจับเซี่ยหลินไว้ในวังเพื่อข่มขู่จวนมหาเสนาบดี

นางบอกกับคนที่มาส่งข่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้ากลับไปหาพระสนมเหมย เซี่ยหลินอยากจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้ตามต้องการ ถ้าพระสนมเหมยชอบเลี้ยงดูไปตลอดชีวิตก็ไม่เป็นไร ยังไงก็เป็นคนไม่มีประโยชน์”

แม้ภายในใจเหล่าฟูเหรินไม่ได้เกลียดเซี่ยหลิน เพราะเป็นหลานชาย แต่ที่นางพูดแบบนี้เพียงเพื่อป้องกันไม่ให้เขาและจวนมหาเสนาบดีถูกพระสนมเหมยควบคุม และเพื่อให้พระสนมเมยรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์สำหรับนางที่จะจับเซี่ยหลินไว้ จวนอัครเสนาบดีไม่ได้ถูกควบคุมอย่างง่ายดายขนาดนั้น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ พระสนมเหมยก็ยิ่งโกรธเคือง "ปกติแล้วนางมีความปรารถนาที่จะขอร้องข้า แต่พระสนมคนก่อนก็พูดขึ้น ตอนนี้เมื่อเห็นว่าองค์รัชทายาทกําลังจะได้อํานาจแล้ว นางยังปีนป่ายเข้ามากัดเปิ่งหวางอีกด้วย ใครจะรู้ว่านางจะส่งหลินหลินไปยังที่อื่นเพื่อซ่อนตัวหรือไม่ นางจึงวางกับดักไว้ให้ข้า เพื่อให้คนนอกรู้ว่าพวกนางมีความบาดหมางกับข้า ดังนั้นองค์รัชทายาทและพระสนมเหลียงจึงเชื่อในความจงรักภักดีของเขา เซี่ยหว่านเอ๋อจึงสามารถแต่งงานกับองค์รัชทายาทได้ หากองค์รัชทายาทชอบครอบครัวที่โหดร้ายเช่นนี้จริง ๆ เขาคงโชคร้ายมาก ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจื่ออานจะกลับมา ฉีกหนังหน้าไม่อายเหล่านั้นออกเพื่อดูว่าหนังข้างในเป็นสีแดงหรือสีดํากันแน่ ”

พระสนมเหมยได้แต่ตะโกนออกไป ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันทำให้นางสิ้นหวังอย่างมาก

องค์ชายสามยังมีเวลาอีกสองหรือสามปีในการได้ครองตำแหน่งจักรพรรดิ บวกกับบ้านมารดาของเขาเองก็มีอํานาจบางอย่าง หากองค์รัชทายาทได้อํานาจมา ก็จะใช้นางกับองค์ชายสามลงมือก่อน

นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากให้คนไปหามหาเสนาบดีเซี่ย คิดว่าเขาจะดูแลญาติและดูแลตัวเองได้ในระดับหนึ่ง แต่คิดไม่ถึงว่าจะปิดประตูและไม่เห็นมัน ซึ่งทำให้ใจรู้สึกเย็นชาจริง ๆ

คนกำนัลแนะนำว่า “พระสนมเหมย ทำไมท่านไม่ไปหาองค์หญิงใหญ่ ในราชสํานักยังไม่มีใครกล้าล่วงเกินนาง หากนางยอมออกหน้าปกป้ององค์ชายสาม พวกเราก็จะรอด”