ตอนที่ 248
บทที่ 248
October 21, 2026
“รู้จักเขา เฉินเอ้อร์ เขาชอบออกค้าขาย” เฉินหลิวหลิ่วกล่าว
“อ่า? ค้าขาย? ค้าขายอะไรรึ? เพียงครู่เดียวจื่ออันยังมิทันได้คิด
เฉินหลิวหลิ่วมองมายังนาง “ยังจะขายอะไรได้อีก? เป็นหนุ่มหน้าขาว พึ่งหญิงสาวกินข้าว”
“อ้อ?” จื่ออันหุบยิ้ม คุณหนูตระกูลเฉินผู้นี้นั้นช่าง… “มีเรื่องแบบนี้ด้วยรึ! ”
“บนโลกนี้ คนชั่วมากนัก นับยังไงก็นับมิได้” เฉินหลิวหลิ่วระบายอารมณ์ออกมา “หลายปีมานี้ ข้าเจอมาเยอะแล้ว ไม่มีใครกล้าที่จะวิจารณ์ผู้ชายมากกว่าข้าแล้ว”
จื่ออันพบว่าข้างกายของหลิวซื่อนั้น มีไม่กี่คนนั่งคุยด้วยกันอยู่ ราวกับต้นแบบของสตรี นางมองเห็นสาวใช้คนนึงเข้ามากระซิบใกล้ใบหูนาง จากนั้นนางก็ลุกขึ้น สาวใช้นางนั้นราวตั้งใจไม่ตั้งใจมองมายังจื่ออัน ดูเหมือนจะผงกหัว แล้วก็ดูเหมือนจะมิได้จะขยับ
จื่ออันตั้งใจเดินออกมาจากตรงนั้น เดินไปด้วยคุยกับหลิวหลิ่วไปด้วย พอไม่ทันระวัง ก็ชนเข้ากับหลิวซื่อ หลิวซื่อรู้สึกเจ็บ เมื่อพบว่าเป็นจื่ออัน ก็มิได้คำนึงถึงสถานะของตนจึงด่าออกมา "ตาบอดเหมือนแม่เจ้าแล้วรึ? เดินเป็นไม่เป็นแล้ว?"
เมื่อครู่ก็เห็นว่านางชนเข้ากับเฉินเอ้อร์ ตอนนี้ยังจะมาชนนางอีก นังชั้นต่ำนี้คงจะตาบอดแล้วจริง ๆ
จื่ออันเร่งเอ่ย "ขอประทานโทษเจ้าค่ะน้ารอง ข้ามัวแต่ตั้งใจคุยกับคุณหนูตระกูลเฉิน มิทันได้มองเห็นท่าน"
"รู้ว่าเจ้ากำลังเกาะติดตระกูลเฉินอยู่ มิต้องโอ้อวดหรอก!" หลิวซื่อหมุนตัวกลับด้วยความโกรธ
เฉินหลิวหลิ่วมองตามหลังหลิวซื่อ ยิ้มเย็น "ต้นแบบฉบับของสตรี ใครอาจจะรู้ได้ว่านางก็ยังมีมุมสกปรก?"
จื่ออันมองไปยัวเฉินหลิวหลิ่ว ยังคงเดินไปข้างหน้าต่อ "นางมีเรื่องสกปรกอะไรกัน? "
"เจ้าไม่รู้หรือว่า เฉินเอ้อร์กับนาง และมารดาเลี้ยงท่านนั้นของเจ้าไปมาหาสู่กัน มีใครไม่รู้บ้าง?"
จื่ออันตกใจ "ใครเป็นคนบอกเจ้า?”
"ท่านย่าเป็นคนพูด!"
จื่ออันเงียบไปครู่นึง "ท่านย่าของเจ้า? เหล่าไท่จวิน?" เหล่าไท่จวินช่างเป็นคนที่เข้าใจผู้อื่น