บทที่ 254

ฝูงชนทั้งหลายก็กรูกันเข้าไป พบเพียงเสื้อคลุมตกอยู่ เมื่อทุกคนก็เจอสถานการณ์นี้เข้า ต่างก็พอจะเข้าใจ

โอ้ สวรรค์ หยวนซื่อกล้าที่ลักลอบมีความสัมพันธ์กับผู้อื่นในที่นี้!

ฮูหยินผู้เฒ่าโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ “ใครก้ได้เข้ามา นำคนออกมาให้ข้า!”

ชั่วครู่นึงก็มีผู้คุมกฎของบ้านพากันเข้าไปในห้อง สองคนบนเตียงนั้นดูไม่เรียบร้อยมากนัก ไม่รู้ว่าตอนนี้ได้มีคนบุกเข้ามาแล้ว

เมื่อตอนที่ผู้คุมกฎของบ้านลากขึ้นมานั้น เฉินเอ้อร์และหลิวซื่อถึงได้มีสติขึ้นมา หวาดกลัวจนราวกับวิญญาณจะหลุดออกจากร่าง

ผู้คุมกฎของบ้านใช้ผ้าห่มห่อร่างของทั้งสองเอาไว้ ยกออกไปแล้วโยนลงบนพื้น

ฝูงชนนึกว่าจะได้เห็นหยวนซื่อ กลับคาดไม่ถึงว่าจะเป็นฮูหยินของคุณชายรองตระกูลเซี่ยหลิวซื่อ ต่างพากันประหลาดใจ

คุณชายรองตระกูลเซี่ยมีปฏิกิริยาตอบกลับเป็นคนแรก พุ่งเข้าไปตบตีหลิวซื่อ และเฉินเอ้อร์อย่างรุนแรง

ฮูหยินผู้เฒ่าใบหน้าซีดขาว ราวกับไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตาพบเห็น ทำไมถึงได้เป็นหลิวซื่อ? หยวนซื่อเล่า?

ฮูหยินหลิงหลงเองก็ตื่นตกใจเช่นกัน​ ขาสองข้างอ่อนแรง​ ไม่มีทางเป็นไปได้​ ทั้ง ๆ ที่วางแผนไว้ดีแล้ว​ ทำไมหลิวซื่อถึงได้มาอยู่ที่นี้ได้? และต่อให้หลิวซื่ออยู่ที่นี้​ เฉินเอ้อร์เข้าไปเจอแล้ว​ อย่างดีที่สุดก็แค่แผนการล้มเหลว​ ทำไมถึงได้เปลี่ยนไปเป็นสถานการณ์​แบบนี้กัน?

"น่าอับอาย​ น่าอับอาย​ น่าอับอายจริงๆ!" ชุยไท่เฟยเจอเข้ากับเหตุการณ์​นี้​ เอ่ยออกมาด้วยความโกรธ​

มหาเสนาบดีเซี่ยจัดการกับเหตุการณ์​อย่างใจเย็น​ ก่อนอื่นส่งแขกกลับออกไป​ เอ่ยกำชับไว้ก่อนออกไป​ "อย่าเพิ่งตี​ ให้พวกเขาใส่เสื้อผ้าก่อน"