บทที่ 284

มหาเสนาบดีเซี่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ มองไปยังด้านหลังของเซี่ยหว่านเอ๋อ ดวงตาฉายแววรังเกียจ และเกลียดชังเข้ามาแทนที่ความอ่อนโยนเมื่อครู่

การแต่งงานของมหาเสนาบดีเซี่ยและหลานสาวของจินกั๋วกงซีเหมินเสี่ยวเย่วเป็นไปอย่างรวดเร็ว กำหนดขึ้นในวันที่สามของเดือนแปด

ความคิดเห็นของคนในเมืองหลวงที่มีต่อเรื่องนี้นั้น แน่นอนว่าเป็นแค่เรื่องตลก

ทุกวันนี้จวนมหาเสนาบดีมีช่าวคราวอันใดแพร่ออกมานั้น ต่างก็เป็นเหมือนเรื่องตลก

เรื่องนี้สำหรับเรือนเซี่ยจื่อหย่วนแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่มีผลกระทบอันใด ตั้งแต่ที่มีการจัดหาสิ่งของต่าง ๆ คืนกลับให้อีกครั้งแล้วนั้น ทุกวันที่ผ่านไปนั้นช่างดียิ่งขึ้น

ก่อนหน้านั้นให้จ้วงจ้วงยุ่งวุ่นวายอยู่กับการตามหาคนไข้ แต่ในระยะนี้นั้นเป็นจวนอ๋องเหลียง และจวนผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิเป็นผู้จัดการ เดิมไม่ได้มีเวลาเหลือออกไปรักษา ไม่ได้หาเงินเพิ่มเข้ามา จนรู้สึกได้ถึงความลำบากยากเข็ญแล้ว แต่โชคยังดีนักที่จวนได้กลับมาให้เงินค่าใช้จ่ายอีกครั้ง

เพียงแต่จื่ออันได้มีการเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว วันนี้บาดแผลของผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิดีขึ้นแล้ว มีเพียงอ๋องเหลียงเท่านั้น นางน่าจะมีเวลาเหลือออกไปรับคนไข้ได้

ภายในจวนกำลังจัดเตรียมให้พร้อมสำหรับงานแต่งที่จะเกิดขึ้น แต่ว่าจื่ออันกำลังเจอกับปัญหาที่ว่าจะเอ่ยกับผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิอย่างไรดี ว่าต่อไปจะไม่ไปยังจวนอ๋องอีกแล้ว

พบเจอกันในช่วงเวลาที่ผ่านมา นางสามารถใช้คำว่าแปลกประหลาดมาอธิบายมู่หรงเจี๋ยได้

อารมณ์เขาค่อนข้างจะหงุดหงิด โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้านาง กับซูชิง และเซียวท่าแล้ว เขาดูเป็นคนเงียบขรึม น้อยมากที่จะแสดงความคิดเห็นออกมา เขาได้แต่ฟัง แม้แต่ได้ฟังสิ่งที่ไม่ถูกใจก็ไม่แสดงอารมณ์โกรธออกมา แต่ถ้าหากนางมีเพียงความเห็นเล็กน้อยที่คิดเห็นไม่ตรงกันกับเขา เขาสามารถพุ่งเข้ามาแล้วพูดพล่ามกับนางได้เป็นชั่วยาม น่าหงุดหงิดจริง ๆ

ดังนั้นนางจึงไม่รู้จะเปิดปากอย่างไรดี

ก่อนหน้างานแต่งของมหาเสนาบดีเซี่ยเพียงหนึ่งวัน นางอยู่ที่จวนอ๋องวางแผนไว้ว่าวันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็จะต้องพูดเรื่องนี้ออกมา

ในขณะเดียวกันนั้น วันพรุ่งนี้ผู้ที่จะต้องเป็นเจ้าบ่าวอย่างเสนาบดีเซี่ยนั้น หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นมากมายนั้น ก็เป็นครั้งแรกที่ได้เข้ามายังเรือนเซี่ยจื่อหย่วน