บทที่ 304

นางตกตะลึง เรียกหาสาวใช้ข้างกาย “คุณหนูใหญ่เล่า รีบไปตามหา”

เป็นเพราะตามกฎระเบียบแล้ว ยกน้ำชาจะต้องเป็นเซี่ยจื่ออันที่ยกก่อน แล้วจึงต่อด้วยนาง ไม่งั้นนางคงจะไม่ใส่ใจว่าเซี่ยจื่ออันจะมาหรือไม่มา

สาวใช้ได้ฟังคำก็รีบวิ่งออกไป

ซีเหนียงเมื่อพบว่าตะโกนออกไปแล้วไม่มีผู้ใดเข้ามา จึงได้ตะโกนออกไปอีกครั้ง “เชิญคุณหนูใหญ่ คุณหนูรองเข้ามายกน้ำชาไหว้ท่านแม่”

เซี่ยหว่านเอ๋อกดเสียงต่ำด่า นางคนชั้นต่ำนั้นขยันก่อเรื่องจริง ๆ

มหาเสนาบดีเซี่ยพบว่านานแล้วยังไม่มีผู้ใดเข้ามา จึงได้ให้เซี่ยฉวนออกไปดู

เซี่ยฉวนเดินออกไป ไม่พบจื่ออัน จึงได้สอบถามทาสรับใช้ที่ให้คอยจับตามองเซี่ยจื่ออันไว้ “คนอยู่ไหนเล่า?”

“คุณหนูใหญ่บอกว่าต้องการจะไปเข้าห้องน้ำ บ่าวติดตามนางไปไม่สะดวกขอรับ” ทาสรับใช้เอ่ยตอบ

“ไปนานแล้วหรือยัง?” เซี่ยฉวนเอ่ยถาม

“เพิ่งจะไปเมื่อครู่นี้เองขอรับ”

“เจ้าโง่ รีบไปหาเร็วเข้า!” เซี่ยฉวนนึกถึงครั้งก่อนที่ลงมือกับหยวนซื่อนั้น นางเอ่ยอ้างว่าจะไปห้องน้ำเดินหนีหายไป

จื่ออันจริง ๆ แล้วอยู่ในห้องน้ำ ในตอนที่ทาสรับใช้มาตามหาที่ห้องน้ำนั้น นางอยู่ด้านในจึงเอ่ยออกมา “ออกไป ไปรออีกด้านนึง”

ทาสรับใช้เอ่ยตอบกลับเสียงขมขื่น “คุณหนูใหญ่ ท่านช่วยรีบหน่อยได้ไหมขอรับ ทุกท่านต่างกำลังรอท่านกันอยู่”

จื่ออันเอ่ยเสียงเข้มขึ้น “หากเจ้ายังไม่หลบไปไกลอีกหน่อย ข้าก็จะอยู่ในนี้อีกครึ่งชั่วยาม”