บทที่ 365

ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยถาม “วิธีอะไร? เจ้ารีบพูดออกมาให้ข้าฟังก่อน”

หยวนซื่อส่ายศีรษะ “หากว่าข้าพูดออกไปแล้ว สัญญาขายตัวของกุ้ยหยวนข้าก็จะไม่ได้มันมา ฮูหยินผู้เฒ่าวางใจได้ ข้าหยวนชุ่ยอวี่คำพูดสามารถเชื่อถือได้ ในเมื่อรับปากเรื่องราวนี้กับท่านแล้ว จะต้องทำสำเร็จเป็นแน่”

ฮูหยินผู้เฒ่าจ้องมองยังนาง “ข้าไม่เชื่อเจ้า”

นางไม่เชื่อหยวนซื่อ เป็นเพราะว่านางที่พูดออกมาเองว่าผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิไม่มีทางที่จะเห็นแก่พวกพ้อง หากว่ากันตามกฎหมายแล้ว ซีเหมินเสี่ยวชิ่งไม่มีทางที่จะได้รับโทษน้อยลงเป็นแน่

หยวนซื่อลุกขึ้นยืน “ดี งั้นพวกเราก็คงไม่มีอะไรให้ต้องพูดคุยกันอีกแล้ว”

ฮูหยินผู้เฒ่าลุกขึ้นโดยทันที “หยวนชุ่ยอวี่ อย่าทำเป็นไว้หน้าให้แล้วไม่ยอมรับมันไว้”

หยวนซื่อค่อย ๆ ขมวดคิ้ว​ “ฮูหยินผู้เฒ่า​ ท่านมิได้ไว้หน้าข้า​ ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากได้​ ท่านเสนอออกมา​ ข้าตอบรับ ท่านทำเรื่องของท่าน​ให้สำเร็จ ข้าทำเรื่องของข้าให้สำเร็จ ต่างก็มีความสุขกัน​ จากนั้นก็ค่อยแสร้งว่าอยู่กันอย่างสงบสุขต่อไป​ เสแสร้งเป็นครอบครัวเดียวกัน​ มิใช่เรื่องที่ดีหรอกหรือ? ท่านกลับต้องการที่จะฉีกหน้ากัน​ ให้ข้าหยวนชุ่ยอวี่ใช้ชีวิตอย่างกลัวเกรงท่านแบบนั้น​ มีความหมายหรือ？”

หลังจากพูดจบ​ นางจึงตะโกนออกไป “จื่ออัน!”

จื่ออันและมหาเสนาบดีเซี่ยไม่มีคำพูดที่ต้องพูดคุยกันนานแล้ว​ รอเพียงตั้งใจฟังเสียงจากในห้องมาตลอด​ เมื่อได้ยินเสียงของหยวนซื่อตะโกนร้องเรียกนาง​ นางจึงรีบเร่งเข้าไป

หยวนซื่อเอ่ยออกมา “พวกเราไปกันเถอะ”

ฮูหยินผู้เฒ่า​ยกมือขึ้นส่งสัญญาณ​ให้แก่หลานยู่​ หลานยู่ก็ก้าวไปขวางไว้ข้างหน้า​ เอ่ยอย่างมืดมน “ฮูหยิน​ คุณหนูใหญ่​ คำพูดยังพูดไม่จบ ก็เร่งรีบจะไปแล้วหรือ？”

หยวนซื่อหันกลับไปยังฮูหยินผู้เฒ่า​ “คำพูดก็มีเพียงแค่นี้ ฮูหยินผู้เฒ่ายังคิดว่ามีอะไรจำเป็นต้องพูดคุยอีกหรือ?”

ฮูหยินผู้เฒ่าคิดคำนวณ รู้ว่าต่อให้เชื่อนางมิได้ ทำได้เพียงแค่ปล่อยผ่านไป จึงได้เอ่ย “ข้าสัญญากับเจ้า สัญญาขายตัวของกุ้ยหยวน หลังจากที่มีการตัดสินเรียบร้อยแล้วนั้น จะส่งไปให้ยังเซี่ยจื่อหย่วน”

หยวนซื่อเอ่ยอย่างสงบเยือกเย็น “ตกลง ข้าเชื่อฮูหยินผู้เฒ่า”