บทที่ 374

ในตอนนี้เรื่องที่ทำให้มหาเสนาบดีเซี่ยยุ่งยากใจนั่นก็คือจะพาต้องหยวนซื่อไปด้วยหรือไม่

หากพาไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าหยวนซื่อจะเอ่ยคำพูดใดที่ไม่เหมาะสมออกมาหรือไม่ โดยเฉพาะในช่วงนี้เมื่อได้พูดคุยกับนางนั้น นางจะมีท่าทีหยิ่งผยองและเย็นชาออกมา

แต่ถ้าหากไม่นำนางมาด้วย นางอย่างไรแล้วก็เป็นถึงเสี้ยนจู่ และยังเป็นฮูหยินใหญ่ของมหาเสนาบดีเซี่ย ซีเหมินเสี่ยวเยว่แต่งเข้ามาแล้วนั้น ถึงแม้จะเป็นภรรยารอง แต่ว่าเพราะว่าสถานะเสี้ยนจู่จึงมิอาจให้ผู้อื่นล่วงเกินได้ ดังนั้นฮูหยินเสี่ยวเยว่จึงยังคงเป็นอนุภรรยา

ท่านกั๋วกงเชิญจวนมหาเสนาบดีนั้น ไม่ได้รวมถึงสะใภ้ แม้จะพูดว่าเชิญคนทั้งจวน ถ้าไม่นำหยวนซื่อไปด้วย ก็จะพูดไม่ได้แล้ว

ในตอนที่มหาเสนาบดีเซี่ยกำลังลำบากใจอยู่นั้น จื่ออันได้สั่งให้เสี่ยวซุนมาแจ้งข่าวว่า หยวนซื่อร่างกายไม่ค่อยจะสบาย คงไปจวนกั๋วกงไม่ได้แล้ว

มหาเสนาบดีเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาสั่งเสี่ยวซุนว่า “เช่นนั้นเจ้าให้คุณหนูใหญ่เตรียมตัวให้พร้อม อีกประเดี๋ยวก็จะออกเดินทางกันแล้ว”

ที่จริงเขาไม่หวังให้จื่ออันไปด้วย แต่ว่าวันนี้เป็นเพียงการร่วมทานอาหารกันมื้อนึงเท่านั้น นางคงจะไม่ก่อเรื่องเดือดร้อนอะไรออกมา

เมื่อคิดถึงครั้งก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นเพราะทางฝั่งของเขานั้นที่ลงมือก่อน จนทำให้เรื่องราวมันบานปลาย เชื่อว่าหากทางฝั่งจวนกั๋วกงนั้นไม่ลงมือกับนาง นางก็คงจะไม่ก่อเรื่องอะไรขึ้นมา

นอกจากนี้แล้ว เมื่อถึงจวนกั๋วกงแล้ว นางเองก็มีเพียงลำพังคนเดียว ฝั่งตรงข้ามล้วนแต่เป็นคนของตระกูลซีเหมิน และทางฝั่งจวนมหาเสนาบดีที่นางสามารถนำไปด้วยได้นั้น มีเพียงแค่สาวใช้คนหนึ่ง และก็เด็กรับใช้อีกคน หากว่านางกล้าที่จะก่อเรื่องในจวนกั๋วกงแล้ว นางก็คงจะไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำแล้ว

เมื่อคิดจนถึงสุดท้ายแล้ว เขากลับรู้สึกว่า เซี่ยจื่ออันหากก่อเรื่องเข้าสักเรื่องคงจะดีที่สุด ให้นางได้เจอดีเข้าบ้าง บางทีวันข้างหน้านางอาจจะรู้จักยับยั้งชั่งใจ

เขาเอาความคิดนี้เอ่ยออกมากับซีเหมินเสี่ยวเยว่ ซีเหมินเสี่ยวเยว่เผยยิ้มออกมา “หากว่าท่านพี่ไม่เอ่ยออกมา ข้าเองก็มีแผนการไว้แล้วเหมือนกันเจ้าค่ะ”

“แผนการอะไรหรือ?” มหาเสนาบดีเซี่ยเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในใจส่งเสียงกู่ร้องออกมา ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อพบใบหน้าที่ร้ายกาจของซีเหมินเสี่ยวเยว่แล้ว เขากลับรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีนัก