บทที่ 423

จื่ออันไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในจวนอ๋องจริง ๆ วันนี้นางมายื่นหนังสือร้องขอเงินที่กรมคลัง การทำงานของที่นี่เป็นไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากแม่ของนางถูกแต่งตั้งให้เป็นตานชิงเสี้ยนจู่จึงได้รับที่ดินส่วนหนึ่ง ที่ดินส่วนนี้ตานชิงเสี้ยนจู่สามารถนำไปใช้ได้

แต่ว่าเรื่องการสร้างเรือนอื่น ๆ นั้น ยังต้องขอความเห็นจากหวงไท่โฮ่วหรือผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิอยู่ รอให้มีความคิดเห็นที่เป็นลายลักษ์อักษรลงมาก่อน กรมพระคลังจะไม่ประวิงเวลา และจะรายงานให้จื่ออันทราบ ภายในสามวันจะส่งหนังสือร้องขอให้ผู้สำเร็จราชการพิจารณาอย่างเป็นทางการ

ก่อนที่จะสร้างเรือน จื่ออันต้องตัดเส้นทางที่ติดต่อจากทางจวนมหาเสนาบดีก่อน

ทะเลสาบเทียมของจวนมหาเสนาบดี เชื่อมต่อกับสนามหญ้าบริเวณด้านหน้าและด้านหลัง และกลางทะเลสาบก็ยังมีภูเขาหินจำลองอยู่ด้วย ทางเดินคดเคี้ยว สามารถเดินทะลุจากสนามหญ้าด้านหน้าไปยังด้านหลังได้ นั่นก็หมายความว่า แม้จะปิดเส้นทาง แต่ว่าก็ยังเข้ามาทางทะเลสาบแล้วเดินมาตามทางเดินทะลุเข้ามาได้

จื่ออันไปคุยกับฮูหยินผู้เฒ่าด้วยเรื่องนี้

"เจ้าว่ากระไรนะ? จะตัดขาดทางเดินกับภูเขาหินจำลองออกจากกันหรือ?" พอฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินจื่ออันพูดดังนั้น ก็โมโหขึ้นมา และปฏิเสธนาง "ไม่ได้ ข้าไม่ยินยอม การก่อสร้างเรือนอื่น ๆ ก็ถือว่าเป็นละเมิดกฎแล้ว ที่ด้านหลังสวนดอกไม้ก็มีเรือนจรัสอยู่แล้ว ข้าจะบอกให้เฉินหลิงหลงย้ายออกมา พวกเจ้าก็พักอาศัยในเรือนจรัสไป อีกอย่างเจ้าจะโค่นป่าไผ่ไม่ได้"

จื่ออันกล่าว "ฮูหยินผู้เฒ่า ข้าไม่ได้มาเจรจาต่อรองกับท่าน ก็แค่มาแจ้งให้ท่านทราบเสียหน่อยก็เท่านั้น ภูเขาหินจำลองจะไม่ตัดขาดก็ได้ แต่ในส่วนของทางเดินจำเป็นต้องตัดออกไป ท่านวางใจเถิด ข้าจะเชิญคนมาตรวจวัด จะไม่รุกพื้นที่ของทางจวนมหาเสนาบดีกับพื้นผิวทะเลสาบแม้แต่นิ้วเดียว"

"เจ้ากล้าเหรอ?" ฮูหยินผู้เฒ่าแสดงความแข็งแกร่งออกมา แต่ภายในกลับอ่อนแอ "หากเจ้ากล้าตัดขาดส่วนทางเดิน ข้าจะไม่ให้พวกเจ้าได้อยู่ที่ด้านหลังสวนดอกไม้ได้อย่างสงบสุขหรอกนะ"

จื่ออันมองดูนางใบหน้าที่แลดูไม่สบายใจของนาง ดูท่าจะเป็นเหมือนที่มู่หรงเจี๋ยบอกไว้ ทางเดินตรงภูเขาหินจำลองนี้ เป็นเหมือนฮวงจุ้ยของนางจริง ๆ

จื่ออันเอ่ยเสียงเบา "ฮูหยินผู้เฒ่า คนดี ๆ เขาไม่เผด็จการเช่นนี้นะเจ้าคะ นั่นไม่ใช่ที่ของพวกท่าน ใครบ้างที่พูดจาโหดร้ายไม่ได้? แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ที่จะพูดจาโหดร้ายแล้วจะทำอะไรตามอำเภอใจได้ จวนมหาเสนาบดีร้ายกาจกับข้ามาเนิ่นนานหลายปี ท่านก็เผด็จการกับข้ามาก็หลายปีเช่นกัน มาถึงตอนนี้ก็ควรจะหยุดได้แล้ว"