ตอนที่ 441
บทที่ 441
October 21, 2026
ตาวเหล่าต้าได้ฟังคำพูดนางที่ยังคงหยิ่งผยองอยู่ หยิบกริชขึ้นมามองยังจื่ออัน “คุณหนูใหญ่ เชิญท่านเอ่ยสั่งมาได้เลยขอรับ!”
จื่ออันค่อย ๆ นั่งลงอย่างช้า ๆ พลางเอ่ย “เสี่ยวตาว เริ่มจากในหน้าของนาง ค่อย ๆ กรีดลงไป จนกว่านางจะพูดออกมา”
ทาสรับใช้ต่างอยู่ด้านนอกคอยมองดูกันอยู่ หลานยู่ก่อนหน้านั้นภายในจวน ค่อนข้างจะมีหน้ามีตาอยู่บ้าง เริ่มตั้งแต่ที่พ่อบ้านเซี่ยฉวนถูกเผาไหม้จนตายนั้น ทาสรับใช้ในจวนล้วนเป็นนางที่คอยดูแลจัดการ
ถึงแม้ว่าจะเอ่ยว่านางนั้นเย่อหยิ่งแล้วก็บ้าอำนาจ กระทำการโดยพลการ แต่ว่าเพราะนางนั้นเป็นคนของเรือนฮูหยินผู้เฒ่า ใครก็ไม่กล้าที่จะล่วงเกิน ต่อให้มีความโมโหโกรธเกรี้ยวก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยออกมาสักประโยค มาตอนนี้นางโดนทุบตีจนเจ็บช้ำไปทั้งกาย ทุกคนในใจต่างก็กู่ร้องดีใจกันทั่วหน้า
หลานยู่และเซี่ยฉวนมีวิธีกระทำเรื่องต่าง ๆ นั้นไม่เหมือนกัน เซี่ยฉวนเองก็ไม่ใช่สิ่งของบางอย่าง แต่เขาเข้าใจที่จะปฎิบัติต่อทาสรับใช้อย่างเมตตา ดังนั้นต่อให้ทาสรับใช้จะรู้ว่าจิตใจของเขาโหดร้าย แต่กับเขานั้นก็ไม่ได้มีเรื่องร้องเรียนใด
ความทุกข์ทรมานของหลานยู่นั้น ทำให้ผู้คนในใจล้วนยินดี
แต่ว่าเมื่อได้ฟังจื่ออันออกคำสั่งนี้มา ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเสียขวัญ คาดไม่ถึงว่าคุณหนูใหญ่จะโหดร้ายได้ถึงเพียงนี้ ก่อนหน้านั้นคนที่เคยดูถูกจื่ออันเอาไว้ ก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
ตาวเหล่าต้าถือกริชเดินเข้ามา ค่อย ๆ เผยยิ้มออกมา “ป้าหลานยู่ใช่หรือไม่? ข้าล่วงเกินแล้ว!”
กริชในมือเขาค่อย ๆ ลดลง แสงจากกริชส่องแวววาวอยู่ตรงหน้าของหลานยู่
หลานยู่ยังคงไม่ได้สติกลับคืนมา ก็รู้สึกได้ว่าใบหน้าบางส่วนนั้นหนาวเหน็บ จากนั้นก็เจ็บปวดแสบร้อน นางเอื้อมมือขึ้นไปลูบคลำ ทั้งฝ่ามือเต็มไปด้วยเลือด
“ท่านช่างโหดร้ายซะเหลือเกิน สักวันท่านจะต้องโดนกรรมตามสนอง!” หลานยู่ส่งเสียงโมโหออกมา จากนั้นค่อย ๆ ถอยไปหลบด้านหลัง ต้องการที่จะให้เซี่ยหว่านเอ๋อปกป้อง
เซี่ยหว่านเอ๋อคาดไม่ถึงว่าจื่ออันแม้แต่หน้าก็ไม่ไว้ให้นาง ถึงกลับกล้าต่อกรต่อหน้านางทำเยี่ยงนี้กับหลานยู่ นางไม่อาจที่จะระงับความโกรธเกรี้ยวไว้ได้อีกแล้ว “เซี่ยจื่ออัน เจ้าอย่าได้รังแกคนกันเกินไป เพียงเพื่อบ่าวสองคนถึงกับก่อเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินเยี่ยงนี้ จำเป็นด้วยหรือ?”
จื่ออันไม่แม้แต่จะสนใจเซี่ยหว่านเอ๋อเลย ทำเพียงจ้องมองหลานยู่ “จะพูดหรือไม่พูด?”
หลานยู่หดตัวลง แต่ก็ยังคงปากแข็งอยู่เช่นเคย “ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่รู้ หากว่าเจ้ามีความสามารถ ก็ไปตามหาเอาเอง เจ้าวันนี้ทำร้ายข้า ฮูหยินผู้เฒ่าจะต้องไม่ปล่อยเจ้าไปแน่”