บทที่ 598

นางเหลือบมองไปยังเซียวเซียวอย่างรวดเร็ว เซียวเซียวกลับยังมองไปยังนาง ก่อนที่นางจะเลื่อนสายตาออกไปบอกกับหยวนฉุ่ยยวี่ “คนถัดไป”

มู่หรงเจี๋ยและจื่ออันมองสบตากัน ต่างก็พากันผิดหวัง

คราวนี้หยวนฉุ่ยยวี่กลับหยิบได้ชื่อของตนเอง นางวางลงบนโต๊ะด้วยความลำบากใจ “เอาล่ะ ใครจะเป็นคนถาม?”

“ข้าถามเอง!” จู่ ๆ อ๋องอันก็ส่งเสียงออกมา

ทุกคนพากันมองไปยังหยวนฉุ่ยยวี่ หยวนฉุ่ยยวี่ฝืนยิ้มออกมา “ท่านอ๋องเชิญถามเถิด”

อ๋องอันมองไปยังหยวนฉุ่ยยวี่แล้วเอ่ยถาม “หากว่ามีวันหนึ่ง ข้าต้องออกจากเมืองหลวง ไปเที่ยวชมแม่น้ำขุนเขาของต้าโจว เจ้าจะยินดีไปด้วยกันกับข้าหรือไม่?”

ทุกคนพากันมองไปยังหยวนฉุ่ยยวี่ และไม่คิดเลยว่าอ๋องอันจะเอ่ยถามออกไปตามตรงเช่นนี้ ไปกับเขา นี่ไม่ใช่หมายความว่าทั้งสองคนจะยอมออกเดินทางไปด้วยกันให้ไกลกว่านี้หรือไม่?

หยวนฉุ่ยยวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าไม่รู้”

“นี่คือความจริง” เฉินหลิวหลิ่วเอ่ยเตือนออกมา

หยวนฉุ่ยยวี่มองไปยังอ๋องอัน “ก่อนหน้านั้นไม่เคยคิดมาก่อน เพราะฉะนั้นจู่ ๆ ท่านถามออกมาเช่นนี้ ข้าไม่รู้จริง ๆ และมันก็มาจากส่วนลึกในใจของข้า”

“ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เจ้าสามารถลองคิดถึงเรื่องนี้ได้ ได้หรือไม่?” อ๋องอันเอ่ยออกมา

หยวนฉุ่ยยวี่เหลือบมองไปยังจื่ออันอย่างร้องขอความช่วยเหลือ จื่ออันแสร้งทำเป็นว่ามองไม่เห็น

หยวนฉุ่ยยวี่ทำได้เพียงเอ่ยออกมา “อืม ข้าจะลองครุ่นคิดดู”

อ๋องอันที่ระเบิดถามคำถามออกมาเช่นนี้ ทำให้เกมนี้ดูสนุกขึ้นมา

หยวนฉุ่ยยวี่คราวนี้หยิบป้ายของเซียวท่าขึ้นมา เฉินหลิวหลิ่วลุกขึ้นมาทันที ทำเอาเก้าอี้ล้มลงไป นางรีบร้อนเอ่ยออกมา “ข้าจะถาม”

ซูชิงหัวเราะออกมาเบา ๆ “เจ้านี่ช่างร้อนรนจนเกินไปแล้ว?”

เฉินหลิวหลิวกลับไม่สนใจ มองไปยังเซียวท่า รวบรวมความกล้าเอ่ยถามออกมา “เซียวท่า ท่านจะขอข้าแต่งงานหรือไม่?”

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าหลิวหลิ่วนั้นช่างกล้าหาญ ทว่าไม่คิดเลยว่านางจะกล้าเอ่ยถามออกมาเช่นนี้ต่อหน้าทุกคน