บทที่ 63

จื่ออานหันกลับมา แล้วใช้นิ้วก้อยกดน้ำมันสาระเหน่ เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เกือบจะบิดคอ เงยหน้าขึ้น และเห็นว่าแม่นมหยางกำลังมองเธอ เหมือนเป็นสัญญาณเตือนอยู่ในดวงตาของเธอ

จื่ออานเข้าใจทันทีว่าการสนทนาที่ดูเหมือนสงบของมู่หรงเจี๋ยนั้นเป็นประเด็นที่เฉียบอยู่จริง ๆ และเขากำลังจะทดสอบเธอ

อารมณ์ของจื่ออานผ่อนคลาย คว้าไว้แน่นและดึงเข้ามาจับไว้แน่นอีกครั้ง

มันก็ใช่ แม้ว่าเธอจะช่วยชีวิตองค์จักรพรรดิเหลียงไว้ แต่เธอก็ไม่สามารถลบล้างอันตรายที่เธอทำต่อองค์จักรพรรดิเหลียงด้วยการกลับใจจากการแต่งงานได้ จะเห็นได้จากข้อเท็จจริงที่ว่าผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิอยู่ที่นี่มาสองวันแล้ว จริง ๆ แล้วทรงห่วงใยองค์จักรพรรดิเหลียงเป็นอย่างมาก

เขาเห็นคุณค่าของความรักนี้และจะรักษามันไว้

ประโยคนี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงคำถามเชิงสนทนา และไม่มีแม้แต่สีหน้าทางอารมณ์ใด ๆ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจื่ออานจะตอบรับการแต่งงานด้วยความเสียใจหรือไม่เสียใจก็ตาม ทั้งหมดล้วนผิด

ถ้าเธอยินยอมก็อาจจะดูถูกองค์จักรพรรดิเหลียง ถ้าเธอบอกว่าไม่ยินยอม นี่คือการอภิเษกสมรสมาเป็นหวงไท่โฮ่ว เธอต้องมีเหตุผลอะไรถึงจะไม่ยินยอม? ซึ่งมันจะเป็นการไม่ปฏิบัติตามพระราชกฤษฎีกา

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง จื่ออานก็กล่าวว่า “สองวันมานี้ หม่อมฉันกังวลเพียงอย่างเดียวเกี่ยวกับอาการขององค์จักรพรรดิเหลียง แต่ไม่ได้คาดหวังสิ่งนี้ ตอนนี้หม่อมฉันกำลังคิดเกี่ยวกับแผนการรักษาครั้งต่อไปขององค์จักรพรรดิเหลียง การรักษายังต้องดำเนินต่อไป ยังมีอันตรายอยู่ระดับหนึ่ง และกระดูกที่หักขององค์จักรพรรดิเหลียงก็ควรได้รับการรักษาด้วย”

มู่หรงเจี๋ยยิ้มอย่างเย็นชาขึ้นมา “เช่นนั้นเจ้าก็เลยทุ่มเทให้มาก”

“สถานะปัจจุบันของหม่อมฉันคือ หมอของจักรพรรดิเหลียง สิ่งที่คิดและพิจารณาก็เป็นไปตามธรรมชาติขององค์จักรพรรดิเหลียง และไม่มีเวลาไปดูแลเรื่องอื่น”

มู่หรงเจี๋ยลุกขึ้นยืนทันที หันศีรษะไปที่จื่ออาน ดวงตาของเขากำลังลุกเป็นไฟ จื่ออานก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ และมองดูเขาด้วยความระมัดระวัง

มู่หรงเจี๋ยยื่นนิ้วออก ชูคางขึ้น ต่อหน้าเขา ร่างที่สูงสร้างความรู้สึกข่มขู่จื่ออานอย่างรุนแรง “ถ้าอย่างนั้น นับตั้งแต่นี้ไป เจ้าลองพิจารณาดู”

จื่ออานไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา ดวงตานั้นเหมือนไฟ เหมือนน้ำแข็ง เหมือนลูกธนู แต่ทั้งหมดนั้นอาจเป็นภาพลวงตา มีผู้คนจำนวนมากเกินไป จู่ ๆ จื่ออานก็รู้สึกว่าเธอไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้