บทที่ 659

จางซือฮูหยินใหญ่ของจวนโหว เป็นมารดาของเซียวท่าและเซียวเซียว

เมื่อได้ยินคำสั่งของท่านโหว จางซือก็ส่ายศีรษะออกมาเบา ๆ “ทำไมต้องโรยเกลือลงบาดแผลกัน?”

ท่านโหวมองยังนางด้วยความสงบนิ่ง “เจ้าเป็นคนที่รู้เรื่องรู้ราวมาโดยตลอด คงไม่จำเป็นให้ข้าต้องอธิบายออกมาว่าทำไม นี่มันเกี่ยวข้องกับชีวิตของคนในตระกูลเซียวนับร้อย หลายปีมานี้ ถึงแม้ว่าข้าจะกระทำการอย่างถ่อมตนสงบเสงี่ยม แต่องค์จักรพรรดิก็ยังคงหวาดกลัวพวกเรา มาตอนนี้องค์หญิงทรงรู้ความจริงแล้ว หากว่านางไปหาเซียวเซียวขึ้นมา เซียวเซียวจะอดทนได้หรือ?”

เขาเหลือบมองไปรอบ ๆ กดเสียงลงต่ำเอ่ยออกมา “องค์จักรพรรดิเพียงแต่ทรงประชวร ยังไม่ได้สวรรคตไป!”

จางซือนิ่งเงียบ ใช่แล้ว เซียวเซียวไม่มีแรงต้านทานต่อองค์หญิงเลยแม้แต่น้อย หากว่าองค์หญิงพูดคำอ่อนโยนต่อหน้าของเขาแล้ว แม้แต่ชีวิตเขาก็อาจจะมอบให้นางได้

หากว่าทั้งสองเกี่ยวข้องกันขึ้นมา จะต้องเกิดปัญหาขึ้นไม่รู้จบ

โดยเฉพาะหลายปีมานี้ อำนาจขององค์หญิงก็ยิ่งสั่นสะเทือนเพิ่มมากยิ่งขึ้น เบื้องหลังยังมีผู้สำเร็จราชการแทน อ๋องอัน อ๋องหลี่ ตระกูลเฉิน ตระกูลหู ที่สำคัญที่สุดก็คือทรัพยากรอันหนาแน่น แล้วองค์จักรพรรดิจะปล่อยให้เซียวเซียวแต่งกับนางได้อย่างไร?

เมื่อความเข้าใจผิดของทั้งสองได้รับการแก้ไข แล้วฟื้นคืนความสัมพันธ์กันขึ้นมาใหม่ ก็คงจะไม่มีใครฉุดรั้งเอาไว้ได้อีก แล้วองค์จักรพรรดิจะจัดการกับตระกูลเซียวอย่างไร?

จางซือมายังจวนองค์หญิง พร้อมกับความหมดหนทางแล้วเศร้าใจ

นางลงจากรถม้า ใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมา เมื่อผู้ดูแลได้ยินว่าเป็นฮูหยินจวนโหว ก็เข้าไปรายงานก่อน แล้วออกมานำจางซือเข้าไป

ในตอนที่จางซือมองเห็นจ้วงจ้วนั้น ในใจก็เจ็บปวดเล็กน้อย องค์หญิงที่เคยสูงส่งมาก่อน มาตอนกลับกลายเป็นซีดเซียวและซูบผอม

“จางซือคารวะองค์หญิง!” จางชือคารวะตามกฎเกณฑ์

“ฮูหยินไม่จำต้องมากพิธี นั่งเถิด” จ้วงจ้วงมองมายังจางซือด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง อีกแค่เพียงนิด นางก็เกือบจะกลายเป็นแม่สามีของตนแล้ว อีกแค่เพียงนิดเดียวเท่านั้น!

จางซื่อเอ่ยขอบคุณออกมาเบา ๆ หลังจากที่นั่งลงแล้วก็มองไปยังจ้วงจ้วงแล้วเอ่ย “สีหน้าขององค์หญิงดูจะไม่ค่อยดีนัก จะต้องรักษาร่างกายให้ดีนะเพคะ”