บทที่ 680

ไม่พบก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี

วันที่สาม หลังจากที่จื่ออันปลดผนึกจุดฝังเข็มแล้ว เซี่ยหลินก็นำแมลงเจ็ดส่วนวางเข้าสู่ปากของจ้วงจ้วง หลังจากนั้นหนึ่งชั่วยาม นางก็เริ่มฝังเข็ม จ้วงจ้วงก็ยังไม่ฟื้นสติขึ้นมา

วันที่สี่ จ้วงจ้วงก็ยังคงไม่ฟื้นขึ้นมา แต่ก็ยังคงป้อนน้ำข้าวบางส่วนเข้าไป นางยังคงสามารถกลืนกินเข้าไปได้บ้าง

คืนวันที่สี่ ในที่สุดเซี่ยหลินก็แยกพิษออกมาได้ อีกทั้งยังสกัดพิษออกมาได้

เขาใช้พิษที่สกัดออกมาใส่เข้าไปในน้ำ ป้อนให้วัวตัวหนึ่งดื่มเข้าไป ไม่นานนัก วัวตัวที่แข็งแรงนั้นก็ล้มลงพื้นแล้วสลบไป หลังจากนั้นหนึ่งเค่อ ก็หมดลมไป

วัวไม่ได้ดิ้นรน ไม่มีอาการเจ็บปวด ดูสอดคล้องกับคุณสมบัติของยานิทรารมณ์

ใช้วิธีการนี้หลอมยาพิษออกมา ก็จะมีวิธีการถอนพิษ และสามารถรู้ได้ว่าในพิษแปดชนิดนี้ มีสองชนิดที่รวมกันแล้วจะต่อต้านกัน มีพิษสองชนิดที่รวมกันแล้วก็จะกลายยาพิษอีกชนิดหนึ่ง พิษที่เหลืออีกสี่ชนิด เมื่อผสมเข้าด้วยกันแล้วก็จะทำให้มึนงง เป็นเหมือนกับยานอนหลับที่ใช้ให้คนหลับใหลไปในตอนที่กำลังจะตาย เพื่อลดความเจ็บปวด

สำหรับยาพิษที่ออกฤทธิ์ต้านทานกันทั้งสองชนิด ไม่ได้มีผลใด เพียงแต่ใช้เพื่อบดบังการหาวิธีถอนพิษ

ทางด้านยาถอนพิษเองก็เริ่มมีผลบ้างแล้ว เซี่ยหลินบอกกับจื่ออันว่ามรวิธีถอนยาพิษมีแล้ว แต่จะต้องใช้ตัวยานำ ด้วยวิธีการนี้ถึงจะมีประโยชน์

จื่ออันรู้ว่าวิธีการใช้ตัวยานำนั้นคืออะไร ตัวยานำคือ การนำยาไปยังเส้นเลือด หมายถึงการนำยาชนิดหนึ่งเข้าชี้นำประสิทธิภาพของยาอื่นให้ส่งผลถึงส่วนที่ป่วย หรือเส้นชีพจรเพื่อใช้ในการ “นำทาง”

อีกทั้งตัวยานำยังช่วยเพิ่มผลทางการรักษา ถอนพิษ แต่งกลิ่น รักษาระบบทางเดินอาหาร