บทที่ 719

พระสนมอี๋ได้ยินคนจากวังฮองเฮามาเรียกตัว ก็รู้ว่าจะต้องเป็นเพราะเรื่องราวในวันนั้น รีบไปทันทีโดยไม่รอช้า

เมื่อมาถึงยังวังจิ้งหนิง หลังจากที่คารวะแล้ว ฮองเฮาก็ทรงตรัสถามออกมาตรง ๆ “เจ้าไปขอพรยังวัดของราชวงศ์ ทำไมถึงได้รีบร้อนกลับมากัน?”

พระสนมอี๋เอ่ย “เมื่อวานนี้เกิดเรื่องขึ้น หม่อมฉันก็เลยกลับมาเพคะ”

ฮองเฮาเมื่อเห็นว่านางไม่คิดที่จะปิดบัง จึงได้ให้นางนั่งลง “เจ้าลองบอกให้ข้าฟังเสียหน่อย ตกลงแล้ววันนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

พระสนมอี๋นั่งลง ก่อนจะถอนหายใจออกมา “เรื่องนี้หม่อนฉันลังเลอยู่คืนหนึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าควรจะทูลฮองเฮาไปดีหรือไม่ เพราะว่าท้ายที่สุดแล้ว หม่อมฉันก็เป็นเพียงแค่คนนอก หากว่าหม่อนฉันเอ่ยออกมา เกรงว่าจะไปทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพี่สะใภ้น้องสะใภ้ของฮองเฮา และพระชายาเข้า ยิ่งไปกว่านั้นจะเป็นการทำร้ายความสัมพันธ์ของลุงหลานขององค์รัชทายาท และผู้สำเร็จราชการแทนได้”

ฮองเฮาตรัสออกมาอย่างเรียบเฉย “หากว่าเป็นความสัมพันธ์ที่แท้จริง อย่างไรแล้วก็ทำลายลงไม่ได้ หากว่าเป็นเรื่องปลอมแปลง ก็ไม่ถือว่าเป็นการทำร้าย เจ้ามีอะไรก็เอ่ยออกมาตามตรงเถิด”

พระสนมอี๋เงยหน้าขึ้นมา มองไปยังใบหน้าที่เย็นชาของฮองเฮา บนใบหน้านั้นปรากฏความหมดสิ้นหนทางออกมา “ในวัดของราชวงศ์นั้นไม่มีผู้อื่น นอกเสียจากเหล่าอาจารย์ทั้งหลาย หม่อมฉันจึงเป็นพยานบุคคลเพียงคนเดียว ในวันนั้นองค์รัชทายาทจับตัวหญิงชาวบ้านมาคนหนึ่งขังเอาไว้ในห้องเก็บฟืนภายในวัด ทว่าได้ยินเหล่าองค์รักษ์เอ่ยกันออกมาว่า หญิงชาวบ้านผู้นี้เอ่ยคำไม่สุภาพกับองค์รัชทายาท รัชทายาทถึงได้จับนางขังเอาไว้ เพียงเพื่อคิดจะข่มขู่นางเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าที่มาของหญิงชาวบ้านผู้นี้จะไม่ธรรมดา เพิ่งจะถูกคุมขังได้ไม่นาน พระชายาก็นำคนเข้ามา ทุบตีองค์รัชทายาทโดยที่ไม่เอ่ยออกไรออกมา อีกทั้งยังฆ่าทหารองค์รักษ์ข้างกายรัชทายาทไปสองนาย ในตอนนั้นหม่อมฉันหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง นี่อย่างไรแล้วก็เป็นวัดของราชวงศ์ จะฆ่าคนตามแต่ใจชอบได้อย่างไรกัน? อีกทั้ง พระชายายังดูหยิ่งผยองเป็นอย่างยิ่ง ดูแตกต่างไปจากในอดีต หากมิใช่ว่าหม่อมฉันเห็นด้วยตาของตัวเองแล้ว เกรงว่าก็คงไม่อาจจะเชื่อได้”

ฮองเฮาฟังจนปอดแทบจะระเบิด กัดฟันแล้วตรัสออกมา “ดูเหมือนว่าในวันนั้นข้าคงประเมินนางต่ำไป ไม่น่าแปลกที่คนผู้นี้จะเอาชนะมหาเสนาบดีเซี่ยและฮูหยินผู้เฒ่าไปได้ ที่แท้ก็เก่งกาจและหยิ่งผยองเช่นนี้นี่เอง”

พระสนมอี๋เอ่ย “ใครว่าไม่ใช่กันเล่าเพคะ? ในวันนั้นเห็นนางดูน่าสงสาร ยังคิดว่านางถูกปฏิบัติอย่างเย็นชา อันที่จริงตั้งวันที่ล้มเลิกงานอภิเษกกับอ๋องเหลียง ก็สามารถมองเห็นได้ว่านางมีแผนการที่ลึกล้ำ หากว่านางไม่คิดอยากจะแต่งงานแล้ว ก็คงจะเอ่ยออกมาแต่เนิ่นแล้ว แต่กลับมาทำให้อ๋องเหลียงอับอายขายหน้าต่อแขกมากมาย ตอนนี้นางยังกระทำเรื่องมากมายเพื่อเอาอกเอาใจอ๋องเหลียงอีก ทำให้ฝ่าบาทมีความคิดต่อนางที่เปลี่ยนไป จะต้องรู้ว่าผู้สำเร็จราชการแทนนั้นรักใคร่อ๋องเหลียงเป็นอย่างมาก เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เกรงว่าจะเป็นเพียงกับดัก หญิงชาวบ้านนางนั้นออกมาจากจวนองค์หญิง และในตอนนั้นพระชายาเองก็อยู่ในจวน ได้ยินมาว่าเกิดเรื่องขัดแย้งขึ้นในจวนองค์หญิง หญิงชาวบ้านนางนั้นพุ่งเป้าไปยังองค์รัชทายาท เอ่ยคำไม่สุภาพออกมา เกรงว่าอาศัยที่ตนเองได้รับการสนับสนุนจากพระชายา”

หลังจากที่ฮองเฮาครุ่นคิดแล้ว ก็รู้สึกได้ว่าสิ่งพระสนมอี๋เอ่ยออกมานั้นมีเหตุผล ก่อนหน้านั้นซินเอ๋อร์ก็เคยเอ่ยออกมาก่อนว่าต้องการจะแต่งงานกับหวังอี๋เอ๋อร์ ภายหลังถูกนางคัดค้านอย่างแรง บวกกับปัญหาของเขาเอง เพราะฉะนั้นก็เลยล้มเลิกมัน มาตอนนี้เขาดีขึ้นแล้ว เกรงว่าความคิดนี้จึงเกิดขึ้นอีกครั้ง ไม่น่าแปลกที่เมื่อวานนี้ถึงได้รีบร้อนไปจวนตระกูลหลินเพื่อยกเลิกงานแต่ง