บทที่ 726

อี๋เอ๋อร์กระวนกระวายเป็นอย่างมาก ค่อย ๆ เดินตามไปเซียวท่าพวกเขาลงบันไดไปทีละขั้น เมื่อขึ้นรถม้าแล้วก็ถามถึงสถานการณ์ของอ๋องเหลียง “ตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง?”

“สาหัสมาก หากว่าไม่ใช่เพราะว่าสถานการณ์สาหัสแล้ว ก็คงจะไม่ตามหาพวกเจ้าทั่วเมืองกลางดึกเช่นนี้”

“ข้าไม่รู้การแพทย์” อี๋เอ๋อร์เอ่ย

“พระชายาบอกว่า ขอเพียงให้ท่านคอยพูดคุยอยู่ต่อหน้าอ๋องเหลียง ให้เขาได้รับรู้ว่าทุกคนกำลังสนับสนุนเขาอยู่” เซียวท่าเอ่ย

อี๋เอ๋อร์พยักหน้า “ต้องสนับสนุนอย่างแน่นอน”

นางเงียบงันไปครู่หนึ่ง “เขาเป็นอ๋องเหลียงจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? ก่อนหน้านั้นข้าเคยได้ยินมาก่อนว่า อ๋องเหลียงโหดร้าย ยังทุบตีหญิงสาวอีกด้วย”

ซูชิงเอ่ย “ก่อนหน้านั้นก็มีคนเคยบอกกับข้าเช่นกัน หวังอี๋เอ๋อร์ทำการค้าไม่ซื่อตรง แต่ทว่าข้าก็ไม่ได้เชื่อ”

อี๋เอ๋อร์ส่งเสียงอ่าห์ออกมา “ใครที่เป็นคนเอ่ย?”

“เป็นสหายที่อยู่รอบกายข้า ก่อนหน้านั้นพวกเขาพบเจ้าที่ขายของเล่นอยู่ บอกว่าเจ้าดุร้าย แล้วยังจะไม่ซื่อตรงอีกด้วย”

อี๋เอ๋อร์โมโหเข้าให้แล้ว “พวกเขาพูดจาไร้สาระ ข้าทำการค้าอย่างซื่อตรงมาโดยตลอด”

ซูชิงเอ่ย “ใช่แล้ว ในตอนที่ข้านำคำเหล่านี้บอกกับอ๋องเหลียง เขาเองก็ไม่เชื่อ เขาบอกว่าคนเหล่านั้นพูดจาไร้สาระ อี๋เอ๋อร์เป็นคนที่ซื่อตรง”

อี๋เอ๋อร์ตะลึงไปครู่หนึ่ง “เขาเชื่อข้าหรือ?”

“เชื่อ เพราะเขาบอกว่าเขารู้จักอี๋เอ๋อร์ และคุ้นเคยกับอี๋เอ๋อร์มาก่อน รู้ว่านางไม่ใช่คนเช่นนั้น”

อี๋เอ๋อร์หน้าแดงก่ำเล็กน้อย เมื่อคิดถึงช่วงระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน เขาไม่มีทางที่จะเป็นคนเช่นนั้น จึงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ใช่แล้ว คนมากมายชอบพูดจาเหลวไหลไร้สาระกัน เขาเป็นคนดี”