บทที่ 761

ดวงตาของมู่หรงเจี๋ยเป็นประกายเฉียบคม คำถามของหญิงชราดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่การเอ่ยออกมาอย่างเรียบง่าย อันที่จริงแล้วคือต้องขอความคิดเห็นจากเขา

เพราะว่าใครที่ถูกยกขึ้นมา ก็จะหมายถึงคนที่กุมอำนาจของวังหลังเอาไว้

ทว่าเรื่องของวังหลัง มู่หรงเจี๋ยไม่อาจก้าวก่ายได้ เขาเอ่ยออกมา “พระสนมในวังหลังต่างก็มีคุณธรรม เสด็จแม่เลือกใช้ได้อย่างวางใจได้ เพียงแต่ต้องเรียนรู้บทเรียนจากฮองเฮา หากว่ามีญาติอยู่ในตำแหน่งสูงแล้ว ไม่อาจที่จะเลื่อนตำแหน่งได้ มิฉะนั้นแล้วก็จะมีฮองเฮาคนที่สอง”

หวงไท่โฮ่วเมื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้ว ไม่มีญาติที่มีอำนาจนั้น อีกทั้งยังมีตำแหน่งพระสนมเป็นต้นไปนั้น ก็คงจะมีเพียงพระสนมเหมยเท่านั้น

ตระกูลทางฝั่งมารดาของพระสนมเหมยนั้นเป็นเพราะว่าเข้าไปพัวพันกับฮูหยินผู้เฒ่าของตระกูลเซี่ย ทำให้ตกต่ำไป หากว่าคนคนหนึ่งได้รับความคับข้องใจมาก่อน อย่างน้อยก็ควรจะรู้ว่าจะต้องปฏิบัติตัวอย่างไร

ในใจของหวงไท่โฮ่วตระหนักรู้ได้ ก็คิดถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “ฮองเฮาวันที่มาหาข้า บอกว่าเจ้าจะใส่ร้ายว่าพระสนมอี๋และรัชทายาทลอบมีความสัมพันธ์กัน นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

มู่หรงเจี๋ยยิ้มออกมา “เสด็จแม่จะถามว่าพระสนมอี๋กับรัชทายาทนี่มันเรื่องอะไรกัน หรือว่าจะถามว่าลูกพยายามจะใส่ร้ายหรือไม่?”

หวงไท่โฮ่วยิ้มแล้วตีเขาไปครั้งหนึ่ง “ข้าเคยไปสงสัยเจ้ามาก่อนเมื่อไหร่กัน? ทว่าฮองเฮารีบร้อนมาหาข้า จะต้องเป็นเพราะว่าเจ้าที่ปล่อยข่าวลือออกไป”

มู่หรงเจี๋ยร้องตะโกนว่าเข้าใจผิดแล้ว “ลูกไม่ได้ปล่อยข่าวลือใดออกไป เรื่องนี้ยังคงต้องมีหนักเบาอยู่บ้าง มันจะทำให้ชื่อเสียงของราชวงศ์เสื่อมเสีย ลูกไม่มีทางทำเช่นนี้”

“เช่นนั้นแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกัน? ฮองเฮาไม่มีทางสร้างเรื่องนี้ขึ้นมาโกหกหลอกลวงข้ากระมัง? ไม่ได้มีข้อดีอะไรกับนางและรัชทายาทเลย อีกทั้งยังลากพระสนมอี๋ลงน้ำไปด้วย...”

นางเอ่ยออกมา ทันใดนั้นก็หยุดลง นอกเสียจากว่าในใจของพวกเขาจะหวาดกลัว

ทำไมถึงได้หวาดกลัวกัน? เพราะว่านี่มันเป็นความจริง

ทันใดนั้นสีหน้าซีดขาวของหวงไท่โฮ่วก็เปลี่ยนไปไม่น่ามองอย่างยิ่ง นางมองไปยังมู่หรงเจี๋ย “เจ้าบอกข้ามา เจ้ารู้ตั้งแต่เมื่อใดกัน? จื่ออันไปพบเห็นเข้าจริงหรือ?”