บทที่ 769

หวงไท่โฮ่วส่งเสียงอืมออกมา คอยสังเกตอย่างไร้ร่องรอย ก็พบว่านางไม่ได้มีท่าทีแปลกประหลาดใด จึงได้ตรัสออกมา “มีนั้นก็พอมีอยู่บ้าง ทว่า ข้าก็ยังคงลังเลอยู่”

“ลังเลอะไรกันเพคะ?” กุ้ยไท่เฟยเอ่ยถาม

“หย๋า” หวงไท่โฮ่วถอนหายใจออกมาเบา ๆ “จ้วงจ้วงชื่นชอบเซียวเซียวมาโดยตลอด ให้นางอภิเษกไปกับชายอื่น ในใจของนางจะต้องไม่ยินดีอย่างเป็นแน่ ข้าช่วยนางไม่ได้ แต่ก็หวังว่านางจะจากไปอย่างสงบ”

“เซียวเซียวมีฮูหยินอยู่แล้ว นี่ก็ไม่มีทางอื่นแล้ว งานอภิเษกในครั้งนี้ยังต้องให้ท่านเป็นคนจัดการเอง คงไม่อาจให้นางจากไปเช่นนี้ เรื่องนี้หากว่าแพร่ออกไปแล้ว องค์หญิงก็จะเสียชื่อเสียง ยิ่งไม่แย่ไปหรอกหรือ?”

หวงไท่โฮ่วมองยังนาง “เจ้าว่าให้ข้าออกหน้าเอ่ยกับนาง ชดเชยตำแหน่งให้กับนาง เจ้าคิดว่าจะเป็นไปได้หรือไม่?”

กุ้ยไท่เฟยยิ้มออกมา “แต่ว่านางก็อาจจะไม่เห็นด้วยก็เป็นได้ ได้ยินมาว่าฮูหยินเซียวเองก็รักแม่ทัพใหญ่มาก”

“คงต้องลองสักครั้งหนึ่ง” หวงไท่โฮ่วตรัสออกมา “หากว่านางไม่เห็นด้วยแล้วค่อยว่ากันอีกครั้งก็แล้วกัน ข้าอยากจะทำอะไรเพื่อจ้วงจ้วงบ้าง”

กุ้ยไท่เฟยก้มหน้าลงแล้วเลิกคิ้วออกมา “ก็ดี ลองกันดูเถิด แต่ว่าพวกเราอย่าได้บีบบังคับผู้อื่น”

“นั่นไม่มีทาง อย่างไรแล้วก็เป็นงานแต่งที่ข้าจัดขึ้นให้ด้วยตนเอง” อันที่จริงแล้วในใจของหวงไท่โฮ่วนั้นเกิดความขัดแย้งกัน นางเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับขนบธรรมเนียมเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าย่อมไม่มีทางที่ปล่อยให้จ้วงจ้วงเป็นวิญญาณที่โดดเดี่ยว น้องสะใภ้คนนี้นางเอ็นดูเป็นอย่างมาก อีกทั้งนางยังซาบซึ้งกับความรักของจ้วงจ้วงและเซียวเซียวอีกด้วย

เด็กทั้งสองคนนี้ได้รับความทุกข์ทรมานมามากจนเกินไป หากว่าจ้วงจ้วงยังต้องแต่งงานให้กับผู้อื่น จุดจบนี้คงจะยิ่งน่าอนาถ

เพราะฉะนั้น นางว่าจะเกลี้ยกล่อมให้หานชิงชิวยินยอมให้จงได้ หากว่านางยอมถอยแล้ว ราชวงศ์จะต้องชดเชยให้กับนาง เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าเซียวเซียวจะตายหรือเป็น จ้วงจ้วงก็จะเข้าสู่ตระกูลเซียว

พระราชเสาวนีย์เรียกตัวหานชิงชิวเข้าวังของหวงไท่โฮ่วก็ออกมาในคืนนี้ แน่นอนว่านางย่อมรู้ว่าเรื่องอะไร

ตั้งแต่ที่เซียวเซียวและจ้วงจ้วงเกิดเรื่องขึ้น นางก็ไม่ได้ออกจากบ้านเลย

คิดอยู่หลายวัน คิดอยู่หลายเรื่อง

แม้แต่อาหารเย็นนางก็ไม่ได้กิน เพียงแต่ดื่มเหล้าไปสองสามจอก หลังจากที่ดื่มไปแล้วก็รู้สึกว่าไม่สบายท้องเล็กน้อย จึงได้ล้มกายลงนอนไป

ทว่านอนลงไปก็รู้สึกไม่สงบใจ จึงได้ลุกขึ้นร้องตะโกนออกมา “เข้ามา เตรียมรถม้า”