บทที่ 811

กล้ารังแกมาถึงตระกูลเฉิน ช่างกล้าหาญโดยแท้

ตระกูลเฉินนั้นมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากในเมืองหลวง ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เพียงตระกูลเดียว สองสามีภรรยาเฉินไท่จวินเองก็ไม่ใช่ลูกศิษย์ตระกูลดัง ทว่าพวกเขาทั้งคู่ล้วนแต่มาจากสนามรบอันดุเดือด รักษาแว่นแคว้น เฉินไท่จวินเป็นแม่ทัพหญิงที่มีชื่อเสียง ได้รับคำสั่งให้ออกรบต่อสู้ครั้งใหญ่มาหลายครั้ง ล้วนแต่นำชัยชนะกลับสู่ราชสำนัก

ตอนนี้นางออกมาแล้ว ทว่ามีนางอยู่วันหนึ่ง ในใจของราษฎรต่างก็รู้สึกได้ถึงความมั่นคง นางเป็นเหมือนดั่งแม่ทัพจากเขาไท่ซาน

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะเป็นองค์จักรพรรดิหรือกองกำลังบางส่วนในราชสำนัก ต่างก็ไม่แตะต้องนางโดยง่าย ประการแรก เฉินไท่จวินนั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก ในมือมีแม่ทัพทั้งสิบสองที่วรยุทธ์เป็นเลิศ ไม่อาจล่วงเกินได้โดยง่าย อีกทั้งตระกูลเฉินในกองทัพนั้นมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ตระกูลเฉินเกิดเรื่องขึ้น ถือได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ

อาการบาดเจ็บของหลิวหลิ่วนั้นสาหัสมาก ปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดนั้นคือเสียเลือดมากจนเกินไป

การฝังเข็มปิดผนึกนั้นสามารถทำได้ กระตุ้นไขกระดูกให้สร้างเลือดออกมาก็ทำได้ ทว่าไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก ทำได้เพียงถ่ายเลือดอย่างเร่งด่วนเท่านั้น

ทว่าก็ไม่มีอุปกรณ์สำหรับการถ่ายเลือด และก็ไม่มีอุปกรณ์ที่เหมาะสมสำหรับแหล่งที่มาของเลือด

“รีบสั่งให้คนสร้างหลอดเงินขนาดเล็กสำหรับการถ่ายเลือด!” จื่ออันเอ่ยสั่งเสียงเคร่งขรึม นางนำเข็มออกมา ปิดผนึกจุดฝังเข็มไว้ชั่วคราว ทว่าการฝังเข็มเป็นเพียงแค่ยืดระยะเวลาชั่วคราวเท่านั้น หลอดเงินนี้จะต้องสร้างให้เสร็จภายในครึ่งวัน จากนั้นก็ดำเนินการถ่ายเลือดอย่างเร่งด่วน

ส่วนเลือดนั้นจำต้องหาจากคนของตระกูลเฉิน กรุ๊ปเลือดของพี่น้องฝาแฝดนั้นเหมือนกัน ทว่ากับพี่น้องที่บิดามารดาเดียวกันนั้นไม่แน่ว่าจะเหมือนกัน นี่เป็นวิธีการที่อันตรายมาก แต่กลับไม่มีทางเลือก

จื่ออันเอ่ยบอกถึงอันตรายที่มีอยู่กับเฉินไท่จวิน หากว่ากรุ๊ปเลือดไม่ตรงกัน ก็อาจจะเกิดปัญหาใหญ่ได้

เฉินไท่จวินเอ่ยถามเสียงเคร่งขรึม “หากว่าไม่ถ่ายเลือด จะมีทางช่วยเหลือหรือไม่?”

“เป็นไปไม่ได้ นางเสียเลือดมากจนเกินไป ข้าเพียงแต่ฝังเข็มปิดผนึกไว้ชั่วคราวเท่านั้น เพื่อให้นางยังคงมีชีวิตอยู่ อีกทั้งนางยังเสียเลือดมากจนเกินไปอย่างเฉียบพลัน ทำให้เกิดอาการช็อกแล้วสลบไสลไป อวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายก็อาจจะเป็นเพราะว่าการเสียเลือดนี้ส่งผลร้ายแรงสาหัสขึ้น ข้านำสถานการณ์ที่อาจจะเลวร้ายที่สุดบอกแก่ท่านแล้ว หวังว่าท่านจะเตรียมใจเอาไว้ให้ดี”

เฉินไท่จวิน ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นคนที่ผ่านลมฝนมาก่อน นางรู้ว่าเวลาก็คือชีวิต และก็ไม่อาจแทรกแซงการวินิจฉัยของท่านหมอได้ นางเอ่ย “จื่ออัน เจ้าทำตามการวินิจฉัยของเจ้าเถิด ต้องการให้พวกเราทำอะไร พวกเราล้วนแต่ร่วมมือ”