บทที่ 827

จื่ออันรู้ดีว่าประโยคเหล่านี้ไม่ได้กล่าวออกมาโดยไร้เหตุผล ดังนั้นนางจึงแสร้งมองอีกฝ่ายด้วยความสับสน “กุ้ยไท่เฟยกรุณาชี้แจงให้กระจ่าง”

กุ้ยไท่เฟยเอ่ยอย่างเย็นชา “บอกตามตรง องค์จักรพรรดิจวนจะสิ้นพระชนม์แล้ว หากเจ้ายังต้องการรักษาอำนาจในฐานะพระชายาของผู้สำเร็จราชการ เจ้าควรคิดวางแผนให้ดี”

จื่ออันอดตกใจไม่ได้ องค์จักรพรรดิจวนจะสิ้นพระชนม์? แต่นางรู้ได้อย่างไร? ในเมื่อข่าวเกี่ยวกับวังซีเหวยถูกเก็บเป็นความลับ แม้แต่มู่หรงเจี๋ยยังไม่รู้เรื่องนี้

“เป็นได้อย่างไรกันเพคะ? อาเจี๋ยไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้เลย” จื่ออันกล่าว

“เขาจะไปรู้อะไร หากเขาฉลาดกว่านี้สักหน่อย ก็ควรใช้อำนาจในมือทำอะไรเพื่อตนเองบ้าง ทว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ในตอนนี้คือทำให้คนอื่นทั้งหมด ช่างเปลืองสมองโดยเปล่าประโยชน์” กุ้ยไท่เฟยกล่าว น้ำเสียงเย็นชาทว่าจริงจัง

จื่ออันไม่ได้ส่งเสียงโต้ตอบใด ๆ คำนึงถึงความสมเหตุสมผลของสิ่งที่กุ้ยไท่เฟยกล่าว

กุ้ยไท่เฟยมาหานางถึงที่นี่ในวันนี้ จุดประสงค์นั้นชัดเจนยิ่ง นั่นคือเพื่อเกลี้ยกล่อมให้มู่หรงเจี๋ยเตรียมการขึ้นครองบัลลังก์ นางรู้อยู่เสมอว่ามู่หรงเจี๋ยไม่ได้อยากเป็นจักรพรรดิตั้งแต่แรก และนางก็ฝึกฝนอ๋องหนานให้เตรียมตัวเป็นจักรพรรดิมาโดยตลอด เหตุใดจู่ ๆ นางจึงยอมแพ้? เว้นแต่นางรู้ว่าโอกาสเอาชนะมีไม่มาก แล้วเหตุใดโอกาสชนะถึงมีไม่มากกันล่ะ?

หรือเพราะองค์จักรพรรดิกำลังจะสิ้นพระชนม์ จึงเหลือเวลาอีกไม่มากนัก

จื่ออันอยากรู้มาตลอดว่าพระอาการประชวรขององค์จักรพรรดิเป็นอย่างไรบ้าง ก่อนหน้านี้นางได้ยินว่ากุ้ยไท่เฟยเคยสาปแช่งองค์จักรพรรดิ แต่แน่นอนว่านางไม่เชื่อว่าองค์จักรพรรดิจะประชวรเนื่องมาจากคำสาปแช่ง อย่างไรก็ตาม หากไม่เจอตัวคนก็ไม่สามารถวินิจฉัยและรักษาโรคได้

“ฝ่าบาทประชวรเป็นโรคอะไรหรือเพคะ?” จื่ออันถามอย่างระมัดระวัง

กุ้ยไท่เฟยพึมพำ “ข้าเองก็อยากรู้”

อยากรู้? นางไม่เข้าใจเลยจริง ๆ กุ้ยไท่เฟยวางตัวราวกับว่าตนเองล่วงรู้อะไรบางอย่างชัดเจน ทว่านางกลับไม่รู้ด้วยซ้ำ

ในทางกลับกัน หากนางไม่รู้ว่าพระอาการประชวรของจักรพรรดิเป็นโรคอะไร แล้วเหตุใดนางถึงรู้ว่าองค์จักรพรรดิกำลังจะสิ้นพระชนม์?

นอกจากวังซีเหวยแล้ว เพียงคนเดียวที่ล่วงรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ขององค์จักรพรรดิก็คือฮองเฮา เป็นไปได้หรือไม่ว่าข้างกายฮองเฮาจะมีผู้ทรยศ?

ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ กุ้ยไท่เฟยเองก็มีคนของนางแทรกซึมอยู่ภายในวัง

หากองค์จักรพรรดิกำลังจะสิ้นพระชนม์ มู่หรงเจี๋ยจำเป็นต้องใช้มาตรการตอบโต้ทันที โชคดีที่ตอนนี้เหลียงไท่ฟู่ไม่กล้าแสดงออกอย่างชัดเจนจนเกินไป องค์รัชทายาทถูกกักบริเวณ ฮองเฮาก็ถูกปลด จึงไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนั้นในตอนนี้