บทที่ 862

หมอหลวงแสดงท่าทีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งสมุดบันทึกการรักษาให้จื่ออัน

จื่ออันพลิกไปที่หน้าสุดท้าย เห็นว่าผงห้าศิลาที่ถูกนำมาใช้จริง

จื่ออันพยักหน้า ในซีรี่ส์พีเรียดสมัยใหม่ นำเสนอความรุนแรงของผงห้าศิลาไว้ค่อนข้างสูงทีเดียว ทว่าแท้จริงแล้ว ผงห้าศิลาถูกนำมาใช้ครั้งแรกในรูปแบบของยารักษา

ผงยาจีนโบราณชนิดนี้มีฤทธิ์ทำให้ปอดอุ่น ปลุกกำหนัด ทั้งยังทำให้ร่างกายแข็งแรง นอกจากนี้ ยังมีฤทธิ์รักษากลากและแผลพุพองระดับเริ่มต้น กล่าวได้ว่าฤทธิ์ตัวยาไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษ แต่ผลข้างเคียงต่างหากที่รุนแรง หลังจากกินเข้าไปแล้ว มันสามารถทำให้คนตื่นตัว ปากแห้งผาก และร้อนรุ่มไปทั้งเนื้อตัวได้ ความรู้สึกสัมผัสของผิวกายจะไวมาก สรุปแล้วผงห้าศิลาก็คือสารกระตุ้นชนิดหนึ่งนั่นเอง

ผู้ป่วยสามารถกินได้ แต่ไม่ควรกินในปริมาณมากเกินไป เพราะมันเป็นแร่ธาตุที่ถูกกลั่นออกมา หากกินมากเกินไปจะทำให้เกิดพิษ

“เป็นอย่างไรบ้าง?” จักรพรรดิเห็นว่านางไม่ถามไถ่อาการเขาเลย แต่ถามว่าเขาทานยาอะไรอยู่ จึงขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ มองนางด้วยความไม่เชื่อถือ

จื่ออันปิดสมุดบันทึก มองดูองค์จักรพรรดิแล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาท โปรดพระราชทานอภัยให้หม่อมฉันด้วย หากหม่อมฉันจะวินิจฉัยอย่างตรงไปตรงมา รอยแผลที่พระกรของพระองค์ไม่ใช่แผลหน้าผี แต่เป็นโรคแฝดปรสิตเพคะ ถ้าหม่อมฉันเดาไม่ผิด โรคนี้อาจแฝงอยู่ภายในพระวรกายของพระองค์มาตั้งแต่แรกประสูติ ก่อนหน้านี้อาจไม่ปรากฏเด่นชัด ทว่าเมื่ออายุมากขึ้น ตัวอ่อนในครรภ์ที่เป็นกาฝากกลับเติบโตขึ้นอย่างช้า ๆ”

จักรพรรดิไม่คาดหวังว่านางจะใช้ศัพท์สูงในการวินิจฉัย แต่เมื่อนางร่ายยาว สีหน้าของจักรพรรดิก็พลอยจริงจังตามไปด้วย

เขาไม่ได้ขัดจังหวะ ส่งสัญญาณให้จื่ออันสามารถวินิจฉัยต่อได้

เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทางปฏิเสธ จื่ออันก็รู้สึกสงบมากขึ้น อธิบายต่อไป “ส่วนผื่นแดงที่ลามขึ้นบนพระพักตร์และทั่วพระวรกาย เป็นอีกโรคหนึ่งที่เรียกว่าโรคผื่นผีเสื้อ อันที่จริงโรคนี้สามารถพบได้บ่อยครั้งในสตรี เป็นโรคทางกรรมพันธุ์ กล่าวคือ บรรพบุรุษของตระกูลมู่หรงอาจเคยป่วยเป็นโรคนี้ จุดเด่นของโรคคือมันสามารถกัดกร่อนไปถึงอวัยวะภายในของร่างกายมนุษย์ โดยเฉพาะไต ในปัจจุบันโรคนี้ยังเป็นสาเหตุทำให้ไตอักเสบ”

สาเหตุของโรคภูมิแพ้ตัวเองนั้นไม่ได้เกิดจากพันธุกรรมเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกิดจากสาเหตุอื่น ๆ เช่น ยา หรือปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม จากบันทึกของมู่หรงเจี๋ยเกี่ยวกับจักรพรรดิหมิง ทำให้นางสงสัยว่าอาจมีคนในตระกูลมู่หรงป่วยเป็นโรคนี้ มิฉะนั้น เหตุใดเขาถึงต้องเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับพระอาการประชวรของจักรพรรดิหมิงไว้แต่ในจวนเท่านั้นด้วยเล่า?

ยิ่งไปกว่านั้น ความเป็นไปได้ของปัจจัยด้านยา และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมนั้นค่อนข้างน้อย ดังนั้นแม้ว่านางจะทำการคาดเดานี้โดยพลการ แต่ก็ไม่ได้ไร้ซึ่งมูลความจริง