บทที่ 931

เมื่อทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน นอกเหนือจากการขาดแคลนจ่าฝูงแล้ว ต้าโจวยังมีความพร้อมในด้านอื่น ๆ เป็นอย่างดี

ก่อนที่มู่หรงเจี๋ยจะออกเดินทาง เขาได้ตรวจสอบเงินคงเหลือในคลัง และจัดการเงินสำหรับแผนกเสบียงทหาร ด้านวังหลังมีจื่ออันคอยควบคุมค่าใช้จ่าย และพยายามไม่เพิ่มแรงกดดันต่อท้องพระคลัง

ในขณะนี้ สนมอี้เป็นคนริเริ่มอย่างเหนือความคาดหมายย ในการสั่งให้เหล่านางสนมในวังหลังบริจาคทองคำ เงินและเพชรพลอย เพื่อนำไปขายเป็นค่าใช้จ่ายทางการทหาร

สิ่งนี้น่าประหลาดใจมาก แต่ไม่มีใครล่วงรู้ลึกถึงแรงจูงใจเบื้องหลังของนาง เนื่องจากท้องพระโรงต้องการเงินยิ่งมากยิ่งดี

แน่นอน แรงจูงใจนั้นสามารถคาดเดาได้ไม่ยาก นางเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดขององค์ชายเจ็ด หากนางได้รับการยกย่อง องค์ชายเจ็ดก็จะได้รับการยกย่องตามไปด้วย ยิ่งเพิ่มโอกาสที่จะได้รับตำแหน่งองค์รัชทายาท

ขึ้นสองค่ำเดือนสอง วันมังกรผงาด

มู่หรงเจี๋ยได้รับคำสั่งให้ออกเดินทาง จื่ออันตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อสวมชุดเกราะให้เขา

เมื่อเห็นเขาทรงอำนาจน่าเกรงขามมาก จื่ออันทั้งรู้สึกภูมิใจและเศร้าใจ นางแต่งงานกับองค์ชายผู้สำเร็จราชการ ก็ต้องการช่วยเขาบริหารกิจการรัฐ นางแต่งงานกับแม่ทัพ ก็อยากลับดาบสำหรับเข่นฆ่าศัตรูให้เขาก่อนออกรบ

นางหวังว่าในอนาคตเขาอาจเป็นแค่ชาวนาสามัญชน จะขนน้ำไปให้เขาทดน้ำ และไถนาไปพร้อมกับเขาเท่านั้น

มู่หรงเจี๋ยไม่ยอมให้นางละสายตาจากเขา กอดนางอยู่เป็นเวลานาน

จื่ออันไม่กล้าร้องไห้ แม้ว่าในใจนางจะเต็มไปด้วยฝนตกกระหน่ำ นางก็ไม่กล้าร้องไห้ เพราะมันไม่เป็นมงคล

จื่ออันรินสุราใส่จอกตัวเอง แล้วมองไปที่เขา “ในเมื่อท่านไม่ยอมให้ข้าไปส่งท่านออกจากประตูเมือง ข้าจะดื่มอวยพรท่านแม่ทัพที่นี่ ขอให้ท่านแม่ทัพได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด และกลับมาอย่างมีชัยให้เร็วที่สุด"

เขาจ้องมองนาง หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความอาวรณ์ จับมือนางที่ถือจอกสุราอยู่ “พระชายา โปรดรอข้ากลับมา”

เขาหยิบจอกสุราขึ้นมาดื่มรวดเดียว ขว้างถ้วยลงกับพื้น ถ้วยแตกเพล้ง จ้องสบตานางลึกซึ้งอีกครั้ง ถลกเสื้อขึ้นอย่างแน่วแน่

จื่ออันมองตามแผ่นหลังของเขา น้ำตาเอ่อคลอในดวงตา นางเงยหน้าขึ้น นั่งลงช้า ๆ สูดลมหายใจลึก ๆ สองสามครั้ง และพยายามสงบสติอารมณ์