บทที่ 942

ยิ่งไปกว่านั้น นางเคยเห็นคนบ้าก่อปัญหา หรือถึงขั้นฆ่าคน แต่ไม่ค่อยเห็นพวกเขาฆ่าตัวตายมาก่อน เว้นแต่จะเป็นโรคซึมเศร้า

นางได้ตรวจสอบชีพจรของสนมเหลียงแล้ว พบว่าชีพจรตึงอย่างรุนแรง อัตราการเต้นของหัวใจก็อยู่ในระดับที่ผิดปกติ ดูเหมือนว่านางถูกบางอย่างกระทบกระเทือนจิตใจจนคลุ้มคลั่งในคราวเดียว

คนอย่างสนมเหลียงไม่เคยประสบกับเรื่องเลวร้ายใดบ้าง? นางกลายเป็นคนเสียสติได้อย่างไรหลังจากถูกโจมตีอย่างกะทันหัน?

องค์รัชทายาททรยศนางในตอนนั้น จนนางถูกลดขั้นเป็นสนมเหลียง แต่นางก็ยังสามารถทนรับความอัปยศต่อไปได้ กระทั่งในที่สุดก็เกิดเหตุการณ์บังคับพระราชวัง

ต่อมา แม้ว่านางจะถูกโยนเข้าไปในตำหนักเย็น แต่อ๋องเหลียงกลับได้เลื่อนตำแหน่ง นางควรจะมีความหวังสิ ทำไมนางถึงคลั่งไคล้เช่นนี้?

เมื่อมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น แปลว่าต้องมีผี

“บางทีเราอาจมองข้ามอะไรไป วันพรุ่งนี้ข้าจะเรียกทหารองครักษ์ประจำตำหนักเย็นมาสอบถามอีกครั้ง”

ทางด้านทหารองครักษ์ นางไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย เพราะพวกเขาจะปฏิบัติหน้าที่อยู่ห่าง ๆ ไม่ได้เฝ้าอยู่ด้านหน้าตลอดเวลา

จื่ออันจึงขยายขอบเขตมากขึ้น ไปถามบรรดานางกำนัลและขันทีในตำหนักใกล้เคียง เพื่อดูว่าก่อนหน้านี้พวกเขาเคยเห็นใครเข้าและออกจากตำหนักเย็นบ้าง

นางกำนัลและขันทีไม่สามารถให้ข้อมูลอะไรได้ แต่นางสนมคนหนึ่งที่ถูกทอดทิ้งมานานสามปีกลับเอ่ยว่า “นางกำนัลคนที่มีใบหน้ามีรอยแผลเป็นมาที่นี่สองครั้ง”

นี่คือเบาะแสแรก จื่ออันออกคำสั่งให้คนออกตามหานางกำนัลที่ใบหน้ามีรอยแผลเป็นทันที

อย่างไรก็ตาม นางตามหาจนพบบุคคลนั้นจริง ๆ แต่ที่นางพบคือร่างไร้วิญญาณ ศพนอนตายอยู่ที่ทะเลสาบนอกตำหนักฮุ่ยชิง ผิวน้ำเหนือทะเลสาบเขตตำหนักฮุ่ยชิงไม่กลายเป็นน้ำแข็ง เนื่องจากน้ำพุร้อนถูกระบายออก ทำให้ส่วนหนึ่งของทะเลสาบอุ่นขึ้น