บทที่ 944

“เจ้ามาที่นี่อีกทีตอนเที่ยงสิ” สนมเหมยพูด “หายากยิ่งที่เจ้าจะนึกถึงเขา ข้าจะกระตุ้นให้เขาตั้งใจเรียนอย่างแน่นอน”

“เจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน ค่อยกลับมาที่นี่ในตอนเที่ยงอีกครั้ง” จื่ออันตอบด้วยรอยยิ้ม

นางไม่สามารถรอจนถึงเที่ยงได้แน่นอน ดังนั้นจื่ออันจึงไปหาเขาถึงสำนักศึกษา ในสำนักศึกษา ใต้เท้าเหวินกำลังทำหน้าตาโกรธเคือง ใต้เท้าเหวินคืออาจารย์ที่มู่หรงเจี๋ยมอบหมายให้มาสอนองค์ชายสาม แทนที่อาจารย์คนก่อนหน้า

ใต้เท้าเหวินเป็นมหาบัณฑิต ลูกศิษย์ของมหาบัณฑิตหยวน แม้ว่าเขาจะอายุเพียงสี่สิบปี แต่เขาก็มีการศึกษาสูงและมีชื่อเสียงโด่งดัง มู่หรงเจี๋ยชื่นชมเขาเป็นอย่างยิ่ง

“ใต้เท้าเหวิน!” จื่ออันเข้าไปถามเขา

เมื่อใต้เท้าเหวินเห็นจื่ออันตรงมาหา เขาก็ยืนขึ้นและคำนับทักทาย “พระชายามาที่นี่ด้วยเหตุใด? ข้อน้อยขออภัยที่ไม่ได้ต้อนรับท่านอย่างดี”

“ไม่ต้องสุภาพมาก ข้ามาที่นี่เพื่อพบองค์ชายสาม เขาอยู่ที่ไหน?” จื่ออันมองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นเขา

“ไม่อยู่ขอรับ ข้าน้อยกำลังโกรธเขาอยู่พอดี ครู่นี้เขาบอกว่าปวดท้อง จึงขอไปห้องน้ำ แต่เข้าไปครึ่งชั่วยามก็ยังไม่กลับมาเสียที ข้าน้อยจึงสั่งให้เด็กไปตามหาเขา แต่กลับไม่เห็นเขาอยู่ที่นั่น นับตั้งแต่ข้าน้อยเป็นอาจารย์สอนเขามา เขาไม่เคยเหลวไหลเช่นนี้มาก่อน คาดเดาว่าเขาน่าจะกลับไปทำนิสัยแบบเดิม ก่อนหน้านี้ตอนที่อาจารย์ฉีสอนเขา เขาเคยบอกว่าองค์ชายชอบโดดเรียน” ใต้เท้าเหวินกล่าวอย่างขมขื่น

“ครึ่งชั่วยามที่แล้วเลยหรือ?” จื่ออันขมวดคิ้ว “เขาปวดท้องจริงรึ?”

“ข้าน้อยคิดว่าเขาน่าจะปวดจริง เขายกมือกุมท้อง บ่นว่าตนเองเจ็บปวดเหลือเกิน จากนั้นก็วิ่งออกไปเหมือนจะไปเข้าห้องน้ำ ข้าน้อยรออยู่ประมาณหนึ่งเค่อ แต่จนแล้วจนรอดกลับไม่เห็นเขากลับมา จึงส่งบัณฑิตคนอื่นไปตาม ปรากฏว่าไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำเลย ขันทีที่อยู่ใกล้กับห้องน้ำบอกว่าเขาไม่ได้ผ่านมาทางนี้ด้วยซ้ำ”

หัวใจของจื่ออันเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่นางยังคงปลอบโยนใต้เท้าเหวินด้วยสีหน้าปกติ “อืม ข้าจะสั่งคนให้ออกตามหา หากได้รับการยืนยันว่าเขาโดดเรียนจริง ข้าจะลงโทษเขาอย่างรุนแรงแน่นอน”

“ขอบพระทัยพระชายา” ใต้เท้าเหวินโค้งคำนับ

“ด้วยความยินดี!" จื่ออันหันหลังกลับและจากไป หลังจากออกมาแล้ว นางสั่งการตาวเหล่าต้า “กระจายคำสั่งของข้าออกไป ส่งคนจากตำหนักฮุ่ยชิงออกตามหาองค์ชายสาม”

“ขอรับ!” ตาวเหล่าต้ารับคำสั่งก็เตรียมจากไป

“เดี๋ยวก่อน!” จื่ออันก้าวขึ้นหน้าอย่างรวดเร็ว เอ่ยด้วยเสียงต่ำ “ห้ามแพร่งพรายเรื่องนี้ต่อสาธารณชนเด็ดขาด และอย่าให้ถึงหูของฝ่าบาท”