บทที่ 946

จื่ออันยิ้ม “จริงด้วยเพคะ เด็กอายุสิบเอ็ดขวบนับว่าไม่เด็กแล้วสำหรับเซียนเปย ข้าได้ยินมาว่าเด็กผู้ชายในเซียนเปยต้องได้รับการฝึกขี่ม้าตั้งแต่อายุห้าขวบ จากนั้นจึงฝึกวิชาดาบ ถูกหรือไม่พระสนม?”

สนมอี้ฝืนยิ้ม จ้องมองนางและตะคอก “ข้าจะไปรู้เรื่องของคนป่าเถื่อนพวกนั้นได้อย่างไร?”

“ข้าแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง ข้ายังมีธุระที่ต้องไปจัดการ คงนั่งอยู่นานไม่ได้ เชิญพระสนมจิบน้ำขิงต่อไป” จื่ออันลุกขึ้น ก้าวไปสองก้าว แล้วหันกลับมาทันควัน “ข้าจำไม่ได้ว่าข้าบอกพระสนมไปแล้วหรือยัง จริงสิ องค์ชายสามต้องกลับมาภายในคืนนี้ มิเช่นนั้น สนมเหมยต้องร้องไห้จนตาบวมสมพรปากท่านแน่ ท่านน่าจะเข้าใจความรู้สึกของแม่ที่สูญเสียลูกดี พระสนมเองก็เป็นแม่คนเช่นกัน ข้าอดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าเจอเหตุการณ์แบบเดียวกันแล้วจะรู้สึกอย่างไรบ้าง?”

“เจ้าขู่ข้าหรือ” สนมอี้ตบโต๊ะแล้วผุดยืนขึ้น ทันใดนั้นใบหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นดุร้าย

“ใช่!” จื่ออันมองนางด้วยรอยยิ้ม “ถือเป็นเรื่องดีที่พระสนมเข้าใจ”

“เจ้ากล้าหรือ?” สนมอี้สาวเท้าเข้าหานาง นัยน์ตาปูดโปนราวกับจะถลนออกมา ร่างกายแผ่กระจายออร่าแห่งความเป็นอาชญากร

จื่ออันไม่กลัวเลย นางมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “สนมอี้ ข้าเองก็ทำในสิ่งที่ท่านทำได้เช่นกัน อย่าคิดว่าตนเองร้ายกาจไปกว่าใคร ถ้าข้าไร้ความปรานีขึ้นมาแล้ว วิธีการย่อมเลวทรามกว่าท่านเป็นร้อยเท่า หากครั้งนี้องค์ชายสามไม่กลับมา เขาตายอย่างไร ข้าจะทำให้องค์ชายเจ็ดต้องตายอย่างอนาถยิ่งกว่าเขา”

“เซี่ยจื่ออัน เจ้ากล้าทำแบบนั้นกับลูกข้ารึ?” เสียงของสนมอีัแหลมคม

“เราไม่เคยเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกัน ท่านเองก็ไม่เคยอยู่ร่วมกับข้าอย่างสันติ ดังนั้นมีทางออกทางเดียวเท่านั้น” จื่ออันมองนางอย่างเย็นชา “หากองค์ชายสามเสด็จกลับวังอย่างปลอดภัยก่อนเที่ยงคืนของคืนนี้ ตราบใดที่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็จะไม่กลายเป็นเรื่องใหญ่ มิฉะนั้น ข้าจะเอาคืนท่านอย่างสาสม”

พูดจบก็เดินจากไป

หลังออกจากวังอี๋หลาน จื่ออันก็ส่งคำสั่งไปยังทหารยามที่ซ่อนตัวอยู่ทันที “รีบไปที่สำนักศึกษาเดี๋ยวนี้ สร้างภาพลวงตาว่าองค์ชายเจ็ดหายตัวไป อย่าลืมปิดบังเรื่องนี้จากสนมอี้ด้วย”

“ขอรับ!” องครักษ์เงารับคำสั่งและจากไป

สิ่งที่นางทำคือการแข่งขันกับเวลา หากสนมอี้ได้รับการยืนยันว่าองค์ชายเจ็ดยังอยู่ในสำนักศึกษา นางก็จะไม่คืนองค์ชายสาม

บริเวณสำนักศึกษาเป็นเขตของค่ายทหาร ห้ามบุคคลภายนอกล่วงเกิน มีทหารยามคอยคุ้มกันอย่างแน่นหนา องครักษ์เงาที่ซ่อนตัวอยู่พอจะหาทางเข้าไปได้ แต่คงไม่ง่ายเลยที่จะพาคนออกไป

หากถูกจับได้ขึ้นมา หายนะถึงโทษตายสถานเดียว แต่ถ้าเกิดกรณีการหายตัวไปแบบปลอม ๆ ขึ้นในบริเวณสำนักศึกษา อาจจะยังพอเป็นไปได้