บทที่ 958

หูฮวนสี่พานางไปยังอาคารจู้ฝูที่ดำเนินกิจการโดยตระกูลหู ก่อนจะเข้าไปนั่งภายในห้องส่วนตัวในสวน

ภายในห้องจุดถ่านไฟไว้ บรรยากาศจึงค่อนข้างอบอุ่น หูฮวนสี่กล่าวว่า “ถอดเสื้อคลุมออกเถอะ ที่นี่อากาศอุ่น หากเจ้าดื่มสุราจะกลายเป็นร้อนเสียเปล่า ๆ”

ซุนฟางเอ๋อร์ยื่นมือออกไปกระชับเสื้อคลุม ส่ายหน้า “ข้าไม่ดื่มสุรา แล้วก็ไม่ร้อนด้วย”

หูฮวนสี่ยิ้ม “ได้ ตราบใดที่เจ้าต้องการเช่นนั้น”

หูฮวนสี่เรียกป๋อซื่อเข้ามาสั่งยา ถามซุนฟางเอ๋อร์ว่า “เจ้าอยากกินอะไร?”

ซุนฟางเอ๋อร์ตอบกลับ “อะไรก็ได้”

หูฮวนสี่ยิ้ม “เจ้าเป็นคนเรียบง่ายเสียจริง”

ทว่าภายในใจอดค่อนแคะไม่ได้ อะไรก็ได้เป็นคำตอบที่น่ารำคาญที่สุด

นางสั่งอาหารขึ้นชื่อมาสามจาน ขอให้เด็กช่วยอุ่นสุราให้หนึ่งกา จากนั้นก็ดื่มจอกหนึ่งก่อนเพื่อทำให้ร่างกายที่เย็นเฉียบของตนอบอุ่นขึ้น เมื่อเห็นว่าซุนฟางเอ๋อร์มองมาที่นางเงียบ ๆ ก็อาสารินให้นางบ้าง “เจ้าก็ดื่มหน่อยสิ”

“นิดเดียวก็พอแล้ว” ซุนฟางเอ๋อร์หยิบจอกสุราขึ้นมา ดื่มเพียงนิดเดียวจริง ๆ ราวกับใช้ริมฝีปากจุ่มลงไปเท่านั้น

หูฮวนสี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เจ้ากลัวว่าข้าจะวางยาเจ้างั้นหรือ?”

ซุนฟางเอ๋อร์ส่ายหน้า “เปล่า การดื่มจะทำให้คนสูญเสียสติสัมปชัญญะ ข้ายังอยากมีสติครบถ้วน”

หลังจากได้ยินเช่นนี้ หูฮวนสี่เกิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นในใจ นางก็เคยผ่านเหตุการณ์นี้มาก่อนเช่นกัน

“กับข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องป้องกันตัวมากเกินไป” คำกล่าวของหูฮวนสี่นั้นจริงใจ ตราบใดที่นางไม่ทำร้ายใคร นางก็ไม่คิดจะทำร้ายอีกฝ่ายเช่นกัน

หลังจากได้ยินดังนั้น ซุนฟางเอ๋อร์มองนางด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะโพล่งออกมาว่า “ทำไมเจ้าถึงได้ใจดีกับข้านัก?”

“ใจดีอย่างไรกัน?” หูฮวนสี่รู้สึกงุนงง “ข้าก็ปฏิบัติกับใคร ๆ แบบเดียวกันนี้ทั้งนั้น”

“แต่ข้าไม่เคยเห็นใครปฏิบัติต่อข้าดีถึงเพียงนี้มาก่อนเลย”

“อาจารย์และท่านแม่ของเจ้าเล่า?” หูฮวนสี่พอรู้เกี่ยวกับอดีตของนางมาบ้าง รู้ว่านางฆ่าอาจารย์ของตนเอง และมารดาผู้ให้กำเนิดของโหรวเหยา ซึ่งมีฐานะเป็นแม่ของนางด้วยเช่นเดียวกัน