บทที่ 994

อ๋องเยี่ยชะงักไปเล็กน้อย เขาค้นหาทั่วทั้งตำหนักสีอันแล้ว และยังเชื่อว่าบ่อน้ำแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการซ่อนอำพรางศพ ในตอนนี้เขาสังเกตเห็นพิรุธแล้ว ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าบ่อน้ำแห่งนี้ต้องเป็นสถานที่ซ่อนศพอย่างแน่นอน

แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะหาไม่เจอ

อ๋องเยี่ยหันมองกุ้ยไท่เฟย นางเอียงหน้าเล็กน้อย ขณะที่มุมปากของนางโค้งงอขึ้นราวกับกำลังเยาะเย้ยเขาอยู่

เมื่อเห็นว่าอ๋องเยี่ยกำลังมองมาที่ตน กุ้ยไท่เฟยก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เหตุใดท่านอ๋องเยี่ยถึงไม่ลงไปตรวจค้นในบ่อน้ำด้วยตนเองเล่า จะได้รู้แจ้งเสียที หากไม่ตรวจให้รอบคอบ ท่านไม่กลัวมือสังหารหลบหนีไปรึ”

อ๋องเยี่ยมองไปยังทหารรักษาพระราชวังที่เปียกโชกพร้อมโบกมือ “ข้าไม่ลงไปแล้วล่ะ ฤดูหนาวครั้งนี้ช่างหนาวเหน็บยิ่งนัก หากลงไปงมหาศพ ก็อาจจะเจ็บป่วยได้ใช่หรือไม่?”

ทหารรักษาพระราชวังสองนายมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะกล่าวคำใด

กุ้ยไท่เฟยเย้ยหยัน “ตอนนี้ท่านอ๋องตรวจค้นตำหนักสีอันทั่วทั้งหมดแล้วหรือยังเพคะ? หากตรวจค้นเรียบร้อยแล้ว ก็เชิญกลับไปเสียเถิด ข้าจะได้ไปจุดธูปทำความเคารพหวงไท่โฮ่วเสียที ข้าหวังว่าอ๋องเยี่ยจะยังจำได้ว่าข้าถูกมอบหมายให้ดูแลความเรียบร้อยในตำหนักสีอัน การที่มีคนรบกวนวิญญาณของหวงไท่โฮ่วเช่นนี้ ข้าไม่อาจทนได้จริง ๆ”

สิ้นคำ นางก็หันไปมองลู่กงกง “ลู่กงกง ท่านเห็นด้วยกันข้าหรือไม่?”

ลู่กงกงกล่าวด้วยยิ้ม “นับว่าเป็นเรื่องปกติพ่ะย่ะค่ะ ไม่ว่าท่านจะทำอะไร ก็ไม่อาจรบกวนวิญญาณของหวงไท่โฮ่วในห้องโถงได้”

อ๋องเยี่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ทั้งที่เขาตรวจค้นจนทั่วตำหนักแล้ว แต่เหตุใดถึงกลับไม่พบศพของมือสังหารทั้งสองคน เป็นไปได้หรือไม่ว่าการสันนิษฐานของเขาจะผิดพลาด หรือว่าซุนฟางเอ๋อจะจำผิดไป? แท้จริงแล้วมีนักฆ่าถูกสังหารห้าคนแทนที่จะเป็นเจ็ดคน?

“เป็นอย่างไรบ้าง? หากท่านอ๋องยังคิดว่ามีบางอย่างน่าสงสัยก็สั่งตรวจค้นอีกครั้งก็ได้นะเพคะ” กุ้ยไท่เฟยแค่นเสียง

อ๋องเยี่ยเงยหน้าขึ้นพลางกล่าว “เป็นความคิดที่ดี!” เขาไม่เชื่อว่าศพของมือสังหารจะถูกเคลื่อนย้ายออกจากที่นี่ ทว่าตอนนี้ลู่กงกงอยู่ที่นี่ด้วย ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่เขาจะสั่งให้ตรวจค้นใหม่ อย่างไรก็ตาม กุ้ยไท่เฟยเป็นคนกล่าวออกมาเอง เช่นนั้นนางก็ต้องระวังตัวไว้ให้ดี ๆ ล่ะ