บทที่ 12

เจี่ยหวยพยายามห้ามไม่ให้เขารีบร้อนส่งคนไปรักษา

แต่หลิงซู่ยืนกรานว่า "บางทีพี่สาววิชาการแพทย์มาจากหมอเทวดาซ่งจริง ๆ ก็ได้? ตอนนี้พวกเราก็ไม่มีอะไรต้องเสียแล้ว ทำไมเราไม่ให้นางลองดูล่ะ"

นางตั้งใจแล้วว่าจะลากกู้ชิงฮวนให้ตกน้ำ

พี่เลี้ยงสวี่อย่างไรก็ต้องตายอยู่ดี ถ้านางสามารถจัดการกู้ชิงฮวนไปด้วยได้ นั่นก็จะเป็นเรื่องดีสำหรับทุกคนไปด้วย

“แล้วถ้านางตายล่ะ?!”

“ต้องใช้หนึ่งชีวิตแลกหนึ่งชีวิต” ในระหว่างโต้เถียงกัน เสียงกังวานก็ดังขึ้นอีกครั้ง

โหรวฮุ่ยตกใจ "คุณ คุณหนู?"

ไม่ใช่แค่นางเท่านั้น ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง

ระหว่างที่กำลังงุนงงอยู่นั้น องครักษ์ชุดเขียวก็โผล่ออกมาจากไหนไม่รู้และพูดด้วยรอยยิ้ม "คุณหนูกู้มีวิธีช่วยชีวิตนางจริง ๆ หรือ"

ดูเหมือนว่าเขาจะแตกต่างจากคนอื่น ๆ เขาไม่กระตือรือร้นอยากได้ความชอบและไม่ได้ลนลานตื่นตระหนก เขาวางตัวราวกับเป็นเพียงผู้ดูเหตุการณ์เท่านั้น

กู้ชิงฮวนชำเลืองมองเขา จากนั้นพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ข้าช่วยได้"

“ถ้าเช่นนั้น ก็รีบลงมือเข้าเถิด ชีวิตมนุษย์เป็นสิ่งสำคัญ หากต้องการอย่างอื่น จะได้ขอให้คนไปจัดเตรียมได้ทันที”

เขาตัดสินใจแทนมู่หรงเจ๋อ

“ถ้าเช่นนั้น โปรดช่วยข้าเตรียมเหล้าขาวและน้ำร้อน เส้นไส้ในแพะ เสื้อผ้าสะอาด ผ้าพันแผลและยาห้ามเลือด...”

เจี่ยหวยตกตะลึง

"เดี๋ยวก่อน ยาห้ามเลือด?ทำไมต้องใช้ยาห้ามเลือด?"

กู้ชิงฮวนไม่สนใจเขา นางพับแขนเสื้อขึ้น แล้วเดินเข้าไปในห้องด้านข้าง

ทันใดนั้น นางคล้ายคิดบางอย่างออก นางหยุดและพูดว่า "ว่าแต่ หมอหลวงเจี่ยกลัวเลือดหรือไม่"

“เจ้า......เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”

"ข้าต้องการผู้ช่วย"

“เจ้า เจ้า เจ้า...... ข้า ข้า ข้า......” เจี่ยหวยตกใจเกินกว่าจะพูดออกมาได้

เขานึกไม่ออกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้

สิ่งที่เขาพอจะรู้ก็คือเส้นทางอาชีพของเขาได้มาถึงจุดสิ้นสุดลงแล้ว