บทที่ 1002

ฮองเฮาเว่ยยิ้มเยาะ “เยี่ยนเอ๋อร์ เจ้าคิดดูสิ ยิ่งเจ้าขยะนั่นมีชื่อเสียงมากเท่าไร เขาก็จะยิ่งมีศัตรูมากขึ้นเท่านั้นมิใช่หรือ? องค์ชายคัง องค์ชายรุ่ยและองค์ชายเย่จะสามารถเชื่อใจได้หรือ?”

“ผู้นำคนหนึ่งสามารถผลักดันเขาไปต่อสู้ด่านหน้าได้ ดีกว่าที่เจ้าจะจัดการกับเขาเพียงลำพังใช่หรือไม่เล่า!”

“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขามีคนที่มีความสามารถมากมาย แทนที่จะใช้เวลาเพื่อป้องกันมิให้เขาชนะ สู้ช่วยกระพือให้ปัญหามันใหญ่ขึ้นจะดีกว่า ส่งเขาไปยังตำแหน่งสูง ๆ แล้วค่อยตัดไฟตั้งแต่ต้นลม!”

องค์ชายเว่ยเริ่มสนใจคำพูดของฮองเฮาเว่ย “ท่านแม่ ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมอย่างไรหรือ?”

“เยี่ยนเอ๋อร์ พวกเจ้าทุกคนกำลังลงเข้าชิงตำแหน่งองค์รัชทายาท ยิ่งความสามารถของเจ้าสูงเท่าไร เสด็จพ่อของเจ้าก็ยิ่งต้องระวังมากขึ้นเท่านั้นมิใช่หรือ?”

“ในเวลานี้ หากมีหลักฐานแน่ชัดว่า เจ้าขยะนั่นต้องการแย่งชิงบัลลังก์ เสด็จพ่อของเจ้าจะยังทนขยะผู้นั้นได้หรือ?”

องค์ชายเว่ยฟังแล้วก็ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ตั้งสติ หรี่ตาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหัวเราะพลางเอ่ย

“เสด็จแม่ ลูกเข้าใจแล้ว แผนของท่านแยบยลยิ่งนัก!”

“ฮ่าฮ่า ข้ารู้แล้วว่าต้องทำเยี่ยงไร! ได้ หากเขาอยากชนะก็ให้เขาชนะไป… ข้าจะมิยุ่งกับเรื่องนั้นแล้ว!”

อารมณ์หดหู่ขององค์ชายเว่ยหายไปด้วยคำพูดฮองเฮาเว่ยแล้ว เขาจึงกลับไปอย่างมีความสุข

เวลาผ่านไปในแต่ละวัน อีกสองสามวันก่อนการแข่งขันสี่แคว้น คนจากเว่ยเหนือก็มาถึงแล้ว

ปัจจุบันฉินตะวันตกแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสี่แคว้น ก่อนหน้านี้ฉีตะวันออกเป็นอันดับหนึ่ง เว่ยเหนือเป็นอันดับสาม และเยวี่ยใต้เป็นอันดับสุดท้าย

แต่ตั้งแต่ฉีตะวันออกถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย อำนาจของแคว้นก็อ่อนแอลงจึงไปปอยู่ในอันดับที่สอง

เว่ยเหนือมีความคิดต่อฉีตะวันออกแบบเดียวกันกับจักรพรรดิอู่อัน แค่อยากเห็นพวกเขาต่อสู้กันเอง แล้วจะเป็นฝ่ายรอได้ประโยชน์

องค์ชายหนิงมาแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ในนามของจักรพรรดิเยี่ยนเป่ย สาเหตุหลักก็คืออยากเชื่อมสัมพันธ์กับฉินตะวันตก เพื่อที่จะได้ต่อสู้กับจักรพรรดิเยี่ยนหนานกับเว่ยเหนือที่กำลังสอดแนมตนอยู่

หากมิสามารถเชื่อมสัมพันธ์กับฉินตะวันตกได้ องค์ชายหนิงก็ทำได้เพียงต้องเชื่อมสัมพันธ์กับเว่ยเหนือ แล้วต่อสู้กับฉินตะวันตก

สิ่งที่องค์ชายหนิงกังวลมากที่สุดก็คือความเป็นพันธมิตรระหว่างเว่ยเหนือกับฉินตะวันตก ดังนั้นเมื่อเขาเสนอการแข่งขันสี่แคว้นในครั้งนี้ แผนการของเขาคือการใช้โอกาสนี้เพื่อดูความแข็งแกร่งของสี่แคว้น และโน้มน้าวให้หนึ่งในนั้นเป็นพันธมิตรกับตน