บทที่ 1008

เจียงอวี้มิรับรู้ความคิดของเถาลี่เลย นางยังรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ต้องให้เถาลี่ได้กลิ่นเเหม็นเช่นนี้ไปกับตนเองด้วย

จากแนวคิดนี้ เจียงอวี้จึงเริ่มที่จะทำงานบ้านส่วนใหญ่ รีบยกน้ำมาทำความสะอาดห้องกับเตียง

นางยังใส่ใจย้ายเตียงของเถาลี่ไปไว้ใกล้หน้าต่างอย่างรอบคอบเพื่อที่นางจะได้กลิ่นน้อยลงด้วย...

วันรุ่งขึ้น การแข่งขันทางทหารเริ่มขึ้นแล้ว

ผู้เข้าร่วมจากสี่แคว้นมารวมตัวกันที่จัตุรัสคฤหาสน์ตระกูลกวน

ปัจจุบันคฤหาสน์ตระกูลกวนเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม บรรดาผู้มั่งคั่งในเมืองหลวงก็เดินทางด้วยรถม้ามาชมกันแต่เช้า

ในด้านหนึ่งพวกเขาอยากรู้ว่าการแข่งขันทางทหารเป็นเยี่ยงไร ในอีกทางหนึ่ง พวกเขาก็มาเพื่อให้กำลังใจกองทัพของฉินตะวันตกและส่งเสียงให้กำลังใจ

จัตุรัสที่สามารถรองรับคนได้หลายพันคนทำให้ผู้มั่งคั่งบางคนประหลาดใจกับความมั่งคั่งของตระกูลกวน

แต่ตอนนี้จัตุรัสยังคงอยู่ แต่คฤหาสน์ตระกูลกวนบ้านแตกสาแหรกขาดไปแล้ว

ทำให้คนที่รู้เรื่องวงในบางส่วนเศร้ามาก!

เซียวหลินเทียน องค์ชายคัง องค์ชายเว่ย องค์ชายเย่ต่างพากลุ่มของตนมาเตรียมพร้อมสำหรับการเข้าร่วมแข่งขัน เดิมทีองค์ชายรุ่ยก็สมัครเข้าร่วมด้วย แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ไป

เขาเอ่ยกับองค์จักรพรรดิ “ลูกดูไปดูมาแล้วมิแข็งแกร่งเท่ากับพี่สอง พี่ใหญ่ แล้วก็น้องสี่ ลูกจึงจะมิเข้าร่วม เพื่อหลีกเลี่ยงมิทำให้เสด็จพ่อต้องอับอายพ่ะย่ะค่ะ”

จักรพรรดิอูอันเคยชินกับความเฉยเมยขององค์ชายรุ่ยแล้ว จึงเห็นด้วยโดยที่มิกล่าวโทษเขา

ดังนั้น องค์ชายรุ่ยจึงมิได้เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้แล้วนั่งอยู่ต่อหน้าจักรพรรดิอู่อัน ฟังการสนทนาระหว่างจักรพรรดิอู่อันกับเหล่าขุนนางใหญ่ไป

ในฐานะเจ้าภาพ กลุ่มขององค์ชายเว่ยเป็นกลุ่มแรกที่ปรากฏตัว แม้ว่าทหารจะแต่งตัวเรียบร้อยและเดินอย่างเป็นรูปแบบ แต่ก็ทำให้คนเห็นรู้สึกมิค่อยดีนัก

องค์ชายคังพากลุ่มปรากฏตัวมาเป็นกลุ่มที่สอง กลุ่มของเขาก็สวมชุดเกราะทั้งหมดเช่นกัน เดินอาด ๆ อกผายไหล่ผึ่งทำได้ดีกว่ากลุ่มขององค์ชายเว่ย

กลุ่มของเซียวหลินเทียนปรากฏตัวเป็นกลุ่มที่สาม ตามคำแนะนำของหลิงอวี๋ กลุ่มของเขาจึงก้าวตามรูปแบบของบอดี้การ์ดในยุคใหม่

การเรียงลำดับความสูงเป็นมาตรฐาน การก้าวที่ประสานกันออกไปพร้อมกับเสียงดนตรีทำให้ผู้ชมทั้งหมดตกใจ