บทที่ 1018

หลิงอวี๋แสดงทุกสิ่งที่ควรแสดงออกมาแล้ว นางรู้ว่าคำพูดของตนจะทำให้ในใจองค์จักรพรรดิเกิดความสงสัยต่อฮองเฮาเว่ยอย่างแน่นอน จึงมิก้าวร้าวอีก

นางยิ้มเรียบ ๆ พลางเอ่ย “ฮองเฮาเพคะ นี่หลิงอวี๋ก็กำลังยุ่งกับการอธิบายตัวเองมิใช่หรือเพคะ?”

“ท่านบอกว่ายาบำรุงร่างกายที่หม่อมฉันมอบให้ไทเฮานั้นมีพิษ หลิงอวี๋ก็กำลังพิสูจน์ว่าพิษในตัวไทเฮานั้นมิได้เป็นปัญหาจากยาของหม่อมฉัน!”

สายตาจ้องมองที่เย็นชาของจักรพรรดิอู่อันกวาดสายตามองฮองเฮาเว่ยกับหมอต่ง แต่ยังคงมีข้อสงสัยที่ยังมิได้รับการแก้ไขอยู่

“หลิงอวี๋ เจ้าบอกว่ามีคนวางยาพิษในยาบำรุงกำลังของเจ้าเพื่อใส่ร้ายเจ้า แต่ไทเฮามิได้ถูกพิษของมะเค็ด แล้วการใส่ร้ายนั่นเจ้าคิดว่าเยี่ยงไร?”

หลิงอวี๋เอ่ยอย่างมีความหมาย “เสด็จพ่อ ถังถีเตี่ยนเป็นหัวหน้าหมอหลวง ไทเฮาถูกวางยาพิษ เขาย่อมต้องตรวจสอบเพคะ!”

“ทว่า อย่าว่าแต่ถังถีเตี่ยนเลย แม้แต่หม่อมฉันก็ตรวจมิพบว่าไทเฮาถูกพิษชนิดใด!”

“หากเรามิรู้ว่าไทเฮาถูกวางยาพิษชนิดใด เช่นนั้นแล้วจะตัดสินลงโทษหม่อมฉันได้อย่างไรเพคะ?”

“ดังนั้น พิษที่เพิ่มเข้าไปในยาบำรุงร่างกายของหม่อมฉัน ย่อมต้องให้คนตรวจให้พบ!”

เซียวหลินเทียนเข้าใจคำพูดของหลิงอวี๋ทันที เมื่อครู่เขาได้เห็นความจริงที่ว่าฮองเฮาเว่ยต้องการจะฆ่าหลิงอวี๋

แต่จักรพรรดิอู่อัน ถังทีเดียนและท่านอ๋องเฉิงต้องคิดสักพักแล้วถึงเข้าใจ

นี่เป็นเหตุผลง่ายมาก หลิงอวี๋เป็นหมอ หากใช้ยาพิษของมะเค็ดมาทำร้ายไทเฮา หลิงอวี๋มาถึงแล้วก็จะสามารถหาวิธีช่วยไทเฮาได้

แต่หากใช้ยาพิษที่หลิงอวี๋มิรู้จัก ก็จะสามารถทำให้ไทเฮาตายได้!

แต่ก็อย่างที่หลิงอวี๋บอก หากถังถีเตี่ยนก็มิรู้ว่าไทเฮาถูกพิษชนิดใด เช่นนั้นจะกล่าวหาว่าหลิงอวี๋วางยาพิษไทเฮาได้เยี่ยงเล่าไร?

เดิมทีผู้ที่วางยาพิษต้องการฆ่าไทเฮา ใส่ร้ายหลิงอวี๋ แต่เเพราะกังวลเกี่ยวกับทักษะการแพทย์ของหลิงอวี๋ ถึงได้อ้อมเช่นนี้

ไหนเลยจะคิดว่าเป็นทางอ้อมเช่นนี้แล้วยังจะทำให้หลิงอวี๋สามารถจับช่องโหว่ได้ แล้วล้างความคับข้องใจของตนเองได้อีก

เซียวหลินเทียนมองหลิงอวี๋อย่างชื่นชม หลิงอวี๋หัวไวมาก!

จักรพรรดิอู่อันตั้งสติ หัวใจของเขาสั่นเทา แล้วเหลือบมองฮองเฮาเว่ยโดยมิรู้ตัวแล้วชักสายตากลับมา