บทที่ 1023

เซี่ยโฮ่วตานรั่วยกธนูขึ้นยิงด้วยความตกใจ แต่หมูป่าวิ่งเร็วมาก วิ่งมาถึงตรงหน้าเซี่ยโฮ่วตานรั่วในทันที

นางกำนัลที่เซี่ยโฮ่วตานรั่วพามาด้วยต่างก็ยกธนูขึ้นยิงด้วยความตกใจ แต่ไม่มีใครกล้ายิง กลัวว่าจะยิงพลาดไปถูกเซี่ยโฮ่วตานรั่ว...

“ช่วยด้วย…”

เซี่ยโฮ่วตานรั่วเพิ่งจะร้องออกมาก็รู้สึกเจ็บที่แขน จากนั้นจึงถูกลากออกไปด้านข้างโดยหลิงอวี๋

เถาจื่อรีบยิงธนู ลูกธนูพุ่งเข้าไปที่ก้นหมูป่า นางถ่ายโอนกำลังภายในเข้าไปในลูกธนู ทำให้ลูกธนูสามารถปักเข้าไปในก้นของหมูป่าได้

หมูป่าเจ็บปวด ร้องคำรามออกมา วิ่งไปข้างหน้า แล้วก็หันกลับมาพุ่งเข้าหาหลิงอวี๋และพวกนาง

เมื่อเซี่ยโฮ่วตานรั่วเห็นเช่นนั้นก็สะบัดมือหลิงอวี๋ทันที ผลักหลิงอวี๋ไปทางหมูป่า...

หลิงอวี๋ยังตั้งตัวมิทัน ถูกผลักจนเซไปหาเขี้ยวหมูป่า...

“พระชายา ระวัง…”

หานเหมยไม่มีเวลาวิ่งไปช่วยหลิงอวี๋แล้ว รีบยกธนูขึ้นยิงไปที่ดวงตาหมูป่า

หลิงอวี๋เห็นว่าสถานการณ์วิกฤต หากหลบมิทันก็จะถูกเขี้ยวหมูป่าแทงทะลุร่างกาย นางจึงตัดสินใจทันที กลิ้งเกลือกไปบนพื้นหลาย ๆ รอบ

หมูป่าคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว รีบพุ่งผ่านตัวหลิงอวี๋ไปในเวลาเดียวกันนั้น

เซี่ยโฮ่วตานรั่วยังวิ่งไปมิถึงไหนก็ถูกร่างหมูป่าชนเข้าที่ด้านข้าง ล้มลงไปด้านหนึ่ง

“มิดีแล้ว ยังมีหมูป่าตามมาอีกมาก…”

นางกำนัลคนหนึ่งร้องออกมาด้วยความตกใจ

หลิงอวี๋ได้ยินเสียงฝีเท้าเหล่านั้นวิ่งเข้ามาใกล้แล้ว รีบล้มลุกคลุกคลานจนยืนได้ก็เห็นหมูป่าหลายตัววิ่งตามหลังหมูป่าตัวก่อนหน้าตรงมา

“ปีนขึ้นต้นไม้เร็ว…”

หลิงอวี๋ได้เห็นความเก่งกาจของหมูป่าพวกนี้แล้ว จึงร้องออกมาแล้ววิ่งหนี

แต่เมื่อเหลือบไปเห็นเซี่ยโฮ่วตานรั่วล้มอยู่บนพื้น นางลังเลเพียงชั่วครู่ก็รีบวิ่งเข้าไปดึงเซี่ยโฮ่วตานรั่วขึ้นมา

เมื่อครู่เซี่ยโฮ่วตานรั่วผลักนางไปทางหมูป่า หลิงอวี๋เกลียดพฤติกรรมเห็นแก่ตัวเช่นนี้มาก

แต่หากนางเกิดเรื่องต่อหน้าต่อตาตน ตนก็คงจะถูกจักรพรรดิอู่อันซักถามอย่างแน่นอน!