บทที่ 1053

หลิงหว่านเปลี่ยนอาภรณ์ให้หลิงอวี๋และจัดทรงผมให้เรียบร้อยแล้ว

เมื่อดูเช่นนี้ หลิงอวี๋ก็มิได้ดูโทรมมากนัก

“ท่านอ๋อง ท่านพี่หลิงหลิงดีขึ้นมากแล้วเพคะ เมื่อครู่ถังถีเตี่ยนตรวจชีพจรของนางอีกครั้ง ก็บอกว่าอีกประเดี๋ยวท่านพี่หลิงหลิงคงจะฟื้นแล้ว!”

“ถังถีเตี่ยนบอกว่า ที่พระตำหนักไทเฮายังต้องการเขา จึงกลับไปก่อน! และให้หม่อมฉันบอกท่านว่าหากมีอะไรก็ให้ไปหาเขาได้เลยเพคะ!”

“อืม!”

เซียวหลินเทียนพยักหน้าแล้วนั่งลงข้างเตียง

มือของเขาสัมผัสที่ใบหน้าของหลิงอวี๋อย่างแผ่วเบา ใบหน้าของนางมิได้เย็นเยียบดังเช่นเมื่อครู่ และอุ่นขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว

“ท่านอ๋อง องค์หญิงชิ่งกับองค์ชายจิ้นฝากโอสถไว้ให้พระชายาเพคะ เป็นโอสถบำรุงโลหิตเพคะ!”

หลิงหว่านชี้ไปที่โต๊ะข้าง ๆ “หม่อมฉันปฏิเสธไปแล้ว แต่องค์หญิงชิ่งยืนกรานให้หม่อมฉันรับไว้จึงยากที่จะปฏิเสธ หม่อมฉันจึงรับไว้แทนท่านเพคะ!”

“ท่านทรงลองดูหากมีสิ่งใดผิดปกติก็สามารถส่งกลับไปได้เพคะ!”

เซียวหลินเทียนเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าพี่น้องมู่หลงมาเยี่ยมหลิงอวี๋ เขาลืมเรื่องนี้ไปเลย

“ได้ ลู่หนาน เจ้าให้หมิ่นกูเอาของกำนัลเหล่านี้ออกไป แล้วให้นางเตรียมของกำนัลที่มีมูลค่าเท่ากันส่งไปให้องค์หญิงชิ่งที่ศาลาพักม้า!”

เซียวหลินเทียนยังรู้สึกขอบคุณพี่น้องมู่หลงอยู่บ้าง เมื่อเกิดเรื่องขึ้นกับหลิงอวี๋ ผู้ที่มาเยี่ยมต่างก็มีจิตใจดีทั้งนั้น

ใครดีมาก็ดีตอบ ผูกมิตรกับคนที่คู่ควรที่จะผูกมิตรด้วย

หลิงหว่านให้แม่ของนางส่งท่านอดีตเสนาบดีกลับไปก่อนแล้ว นางเหลือบมองที่เซียวหลินเทียน คิดจะเอ่ยอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไป

นางมิรู้ว่าควรบอกเซียวหลินเทียนเรื่องฉินรั่วซือหรือไม่?

หลิงอวี๋หมดสติอยู่ ก่อนหน้านี้ฉินรั่วซือก็ถูกฮองเฮาเว่ยประทานงานแต่งให้เซียวหลินเทียน หากตนบอกไป เซียวหลินเทียนจะเข้าใจผิดว่านางเป็นคนชอบนินทาหรือไม่?

“หว่านเอ๋อร์... ออกมาหน่อยสิ!”

ข้างนอกนั้นเผยอวี้เร่งรีบกินอาหารให้เสร็จ เดิมทีคิดจะไปแล้วแต่เมื่อได้ยินลู่หนานบอกว่าหลิงหว่านยังอยู่ จึงเข้ามาทักทาย

หลิงหว่านหน้าแดง นางกับเผยอวี้หมั้นกันแล้วก็ได้พบกันเพียงครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น ตำหนักอ๋องอี้มีคนเห็นอยู่มากมายถึงเพียงนี้ มันคงจะมิเหมาะสมกระมัง!