บทที่ 1070

เซียวหลินเทียนตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ใต้หล้านี้มีเรื่องเช่นนี้จริง ๆ หรือ?

แต่หลิงอวี๋บอกว่ามี เช่นนั้นก็น่าจะมีกระมัง

“ถึงกระนั้นเจ้าก็มิสามารถเข้าวังตอนนี้ได้! นั่นจะมิทำให้เกิดความสงสัยหรือ?”

เซียวหลินเทียนสงบลง เขากดหลิงอวี๋ไว้พลางรีบคิดหามาตรการตอบโต้

ต้องทำอย่างไรถึงจะให้หลิงอวี๋ตรวจว่าพระสนมฮุ่ยตั้งครรภ์จริง ๆ หรือเป็นอาการป่วย

ในเวลานั้นเอง

ภายในวัง

มินานหลังจากที่ราชองครักษ์ผางส่งเซียวหลินเทียนกลับไป เขาก็เห็นขันทีฉางพารองราชองครักษ์เฮ่อจู้และองครักษ์กองทัพหลวงอีกสิบกว่านาย ด้วยใบหน้าบึ้งตึง

แย่แล้ว!

ราชองครักษ์ผางหัวใจเต้นแรง แต่มิแสดงสีหน้าใด ๆ เขาลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้ม “ขันทีฉาง รองราชองครักษ์เฮ่อ นี่มีเรื่องอะไรหรือ? พวกเจ้าสองคนถึงมาด้วยกันได้!”

เฮ่อจู้ยืนอยู่ข้างหลังขันทีฉางด้วยรอยยิ้มมิพูดอะไร แต่มือของเขากดลงบนดาบอย่างตั้งใจและมิตั้งใจ

“ราชองครักษ์ผาง องค์จักรพรรดิมีรับสั่งให้ท่านไปพูดคุยที่พระตำหนักฮุ่ยจู๋!”

ขันทีฉางเองก็มีสีหน้าเศร้าหมองเช่นกัน เขาถ่ายทอดคำสั่งของจักรพรรดิอู่อันแล้วหันหลังเดินออกไป

ราชองครักษ์ผางเหลือบมองเหยียนเจ๋อ มิพูดอะไรแล้วเดินตามขันทีฉางออกจากห้องตำราไป

เฮ่อจู้พาองครักษ์สิบกว่าคนตามหลังไปทันที

ราชองครักษ์ผางก้าวเดินอย่างมั่นคง

หายนะในวันนี้เขาได้คาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว เพียงแต่ยังคงหวังว่าจะไม่มีผลใด ๆ ตามมา คิดว่าเขากับองค์ชายเย่ทำทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบแล้ว น่าจะมิถูกเปิดเผย

ไหนเลยจะคิดว่าเพียงเพราะต้นโสมโลหิต จะทำให้พวกเขาถูกเปิดเผยออกมา

เสียใจหรือ?

ราชองครักษ์ผางส่ายหัวอยู่ในใจ

เขาเชื่อพระสนมฮุ่ย นางไม่มีวันมีชู้เป็นอันขาด!

หากให้เขาเลือกอีกครั้ง เขาก็จะยังตัดสินใจเช่นเดิม… คือช่วยนาง!

ราชองครักษ์ผางมองออกไปไกล ๆ

พระสนมฮุ่ยเป็นสตรีคนเดียวในชีวิตที่เขารัก!