บทที่ 1077

ความจริงแล้วจักรพรรดิอู่อันเชื่อคำพูดส่วนใหญ่ของผางเซิงแล้ว

เพราะผางเซิงติดตามตนมาหลายปี เขารู้จักผางเซิงดี

หากมิถึงที่สุดของชีวิตแล้วจริง ๆ ผางเซิงจะบอกความลับอันยิ่งใหญ่นี้ได้เยี่ยงไร!

แต่เพื่อให้ตนได้วางใจ จักรพรรดิอู่อันยังคงตัดสินใจที่จะให้ผางเซิงยอมแพ้เขาไปเสีย

“ถังถีเตี่ยนกับขันทีฉาง พาตัวราชองครักษ์ผางไปตรวจร่างกาย!”

ถังถีเตี่ยนรู้สึกหวาดกลัวกับภาพนี้ เขาเชื่อผางเซิง ในใจจึงรู้สึกสงสารขึ้นมา

ต้องมายืนยันว่าผางเซิงไร้สมรรถภาพทางเพศต่อหน้าคนจำนวนมากถึงเพียงนี้ หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ต่อไปขุนนางในราชสำนักจะมองผางเซิงเยี่ยงไรเล่า!

ทว่าก็เป็นการยากที่จะฝ่าฝืนพระราชโองการ ถังถีเตี่ยนจึงพาผางเซิงไปที่ห้องโถงด้านข้าง

ผางเซิงเหลือบมองพระสนมฮุ่ยอย่างมิให้ใครสังเกตเห็น

แต่พระสนมฮุ่ยก้มหัวลง มองมิชัดเจนว่าสีหน้าของนางเป็นเยี่ยงไร

ผางเซิงแอบเอ่ยในใจ ‘ฮุ่ยเอ๋อร์ ข้าขอโทษ ข้ามิสามารถฟันฝ่าความทุกข์ยากกับเจ้าได้!’

‘หากวันนี้เจ้าหนีหายนะนี้มิได้ เจ้าก็จากไปได้อย่างสบายใจ ข้าสัญญาว่าภายในหนึ่งปี คนที่ทำร้ายเจ้าจะถูกส่งตัวไปที่น้ำพุเหลือง(1)ตามเจ้าไป...’

‘วันนี้พวกเขาทำให้เจ้าอับอายเยี่ยงไร ข้าจะทำให้พวกเขาชดเชยให้เจ้าสิบเท่าร้อยเท่า!’

ผางเซิงก้าวเดินตามถังถีเตี่ยนกับขันทีฉางออกไป

ในพระตำหนักฮุ่ยจู๋เกิดความเงียบขึ้น

หลังจากนั้นมินาน ถังถีเตี่ยนกับขันทีฉางก็พาตัวผางเซิงกลับมา

ถังถีเตี่ยนรู้สึกหดหู่มากจนมิสามารถเอ่ยออกมาได้

ขันทีฉางมองฮองเฮาเว่ยอย่างเงียบ ๆ แผนของฮองเฮาเว่ยในวันนี้ล้มเหลวแล้ว แต่สิ่งที่ถังถีเตี่ยนกับเขาได้ประสบนั้น เขามิกล้าบอกผิดจากความจริงออกไป!

“กราบทูลฝ่าบาท ราชองครักษ์ผางไร้ความสามารถทางเพศจริง ๆ… เขา… เขาเหมือนกับกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ!”

นี่ก็หมายความว่าราชองครักษ์ผางไม่มีส่วนที่ใช้ทางเพศแล้ว ดังนั้นเขาจึงบอกว่าแค่มองก็รู้แล้ว

จักรพรรดิอู่อันตกตะลึง แม้ว่าเขาจะคาดเดาไว้แล้วว่าผางเซิงพูดความจริง แต่ก็คิดมิถึงว่ามันจะร้ายแรงถึงเพียงนี้

นี่… นี่...

หากตอนนั้นผางเซิงมิสละชีวิตช่วยตนไว้ ตนก็คงตายไปนานแล้ว!