บทที่ 1093

“หมอหลี่ ทักษะการแพทย์มิดี ใส่ร้ายพระสนมฮุ่ย ลากไปประหารที่ประตูอู่เหมินต่อหน้าทุกคน!”

“หมอจาง ทักษะการแพทย์มิดี มิรู้จักแยกแยะถูกผิด ช่วยคนชั่วทำชั่ว เกือบจะบีบพระสนมฮุ่ยให้ต้องตาย ปลดออกจากตำแหน่งราชการและเนรเทศไปให้ไกลสามพันลี้!”

“อีกอย่าง ก่อนออกเดินทางให้ทหารพาเขาไปคำนับขอโทษพระชายาอ๋องอี้ที่ตลาดด้วย!”

จักรพรรดิอู่อันประกาศคำตัดสิน เมื่อพูดจบก็จ้องมองฮองเฮาเว่ยอย่างเย็นชา

“เว่ยเสียน เจ้าดูแลวังหลัง ยังมิทันเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดก็สร้างปัญหาให้ใหญ่โต เกือบบีบพระสนมฮุ่ยให้ต้องตาย ทำให้ข้าเข้าใจราชองครักษ์ผางผิดไป!”

“ความผิดของเจ้าเท่ากับการฆ่าคนอย่างน่าสะเทือนใจ เจ้าถูกลงโทษกักบริเวณหนึ่งเดือน ไปไตร่ตรองความผิดของเจ้าให้ดี ๆ! เมื่อพระสนมฮุ่ยพ้นขีดอันตรายแล้ว เจ้าจะถูกลงโทษให้ขอโทษนางกับราชองครักษ์ผางต่อหน้าธารกำนัล!”

ฮองเฮาเว่ยคุกเข่าลงเบา ๆ

โดนกักบริเวณมิเป็นอะไร!

แต่การขอโทษพระสนมฮุ่ยกับราชองครักษ์ผางในที่สาธารณะ ทำให้นางรู้สึกอับอายยิ่งกว่าการฆ่านางเสียอีก...

หัวใจของฮองเฮาเว่ยเต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อจักรพรรดิอู่อันทันที!

ตนเป็นภรรยาของเขาที่แต่งงานด้วย รับใช้เขามาตั้งแต่นางเข้าวังเมื่ออายุได้สิบห้าปี เขาไม่มีความเสน่หาต่อตนเลยหรือ?

ให้ตนขอโทษนางสนมและบ่าวในที่สาธารณะ นี่จะให้ตนเองอยู่ในสถานะใดกัน!

และสิ่งที่ทำให้ฮองเฮาเว่ยเกือบสิ้นหวังคือสิ่งที่จักรพรรดิอู่อันเอ่ยหลังจากนั้น

“คราแรกไทเฮาถูกวางยาพิษในวัง จากนั้นก็เกิดเรื่องเช่นนี้กับพระสนมฮุ่ย! เว่ยเสียน ข้าคิดว่าเจ้ามิเหมาะสมที่จะเป็นฮองเฮาแล้ว!”

“เจ้ากลับไปก็เอาตราหงส์ดูแลวังหลังไปมอบให้พระชายาเส้าเสียเถิด!”

“ระหว่างที่เจ้าถูกกักบริเวณ พระชายาเส้าจะดูแลวังหลังแทนเจ้า!”

“ว่ากระไรนะเพคะ?”

ฮองเฮาเว่ยมองจักรพรรดิอู่อันอย่างมิอยากจะเชื่อ

เมื่อก่อนต่อให้กักบริเวณมากเพียงใด จักรพรรดิอู่อันมิเคยลิดรอนสิทธิ์ในการดูแลวังหลังของตนไป

นี่เป็นครั้งแรก!

สิ่งนี้หมายความว่าเยี่ยงไรกัน?

หากมอบตราหงส์นี้ไปแล้วนางจะได้มันกลับมาหรือ?

พระชายาเส้าคอยสอดส่องตรงหงส์ดูแลวังหลังของตนเองอยู่ตลอด ตอนนี้นางกำลังจะได้มันไปแล้ว นางไม่มีวันให้โอกาสตนได้สิ่งนั้นกลับมาเป็นแน่!

วันนี้ฉกเอาตราหงส์ของตนไปได้ วันข้างหน้าตนมิต้องสละตำแหน่งฮองเฮาให้กับพระชายาเส้าเลยหรือ?