บทที่ 1100

หลิงอวี๋มีความสามารถมากขึ้นเรื่อย ๆ เสด็จพ่อเกือบจะมอบความรักที่มีต่อตนให้กับนางหมดแล้ว!

นี่มันเป็นไปได้เยี่ยงไร!

นางก็แค่มีทักษะการแพทย์เล็กน้อยมิใช่หรือ? มีอะไรที่ดีกว่าตนกัน!

เซียวทงยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ คำพูดคำจาก็แขวะขึ้นมาเช่นกัน “ท่านมิได้แกล้งทำใช่หรือไม่? มิเช่นนั้นจะดีขึ้นอย่างรวดเร็วถึงปานนี้ได้เยี่ยงไร!”

เซี่ยโฮ่วตานรั่วก็ยกมุมริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย พลางเอ่ยเยาะเย้ย “ข้าคิดดูแล้วก็คงจริง! พระชายาอ๋องอี้เป็นหมอชั้นเซียนในเมืองหลวงของพวกเจ้า หากนางคิดจะแสร้งทำเป็นได้รับบาดเจ็บ นางมีวิธีมากมายทีเดียว!”

วันนั้นเซี่ยโฮ่วตานรั่วถูกซินจิ้งรีบพาตัวไป แต่ภาพที่หลิงอวี๋ขวางลูกธนูให้เซียวหลินเทียนตอนนั้น นางเห็นมันด้วยตาตัวเอง

การที่เซียวหลินเทียนมีท่าทีโกรธเพราะหลิงอวี๋เช่นนั้น มันทำให้นางหึงจนเป็นบ้า

หลังจากที่นางกลับไปนางมิเสียใจที่ตนเองทำเช่นนั้นเลย นางแค่เกลียดตนที่เหตุใดถึงมิยิงธนูให้เร็วกว่านั้นแล้วฆ่าหลิงอวี๋ไปเสีย!

เมื่อเป็นเช่นนี้ เซียวหลินเทียนก็จะเป็นของตนแล้ว!

นางแค่ชอบบุรุษที่มีความก้าวร้าวเช่นเซียวหลินเทียน นางต้องการความรักที่แข็งแกร่งเช่นนี้!

เซี่ยโฮ่วตานรั่วกวาดมองไปก็เห็นเซียวหลินเทียนยืนอยู่ข้าง ๆ หลิงอวี๋ เขารูปร่างดีและหล่อเหลามาก นางจึงมิสามารถระงับความเกลียดชังที่มีต่อหลิงอวี๋ได้เลย

หลิงอวี๋มิคู่ควรกับเซียวหลินเทียน มีเพียงตนเท่านั้นที่คู่ควรกับเขา!

ตั้งแต่ฉินรั่วซือทะเลาะกับเซียวทงครั้งที่แล้วนางก็ถ่อมตัวไปมาก แต่นางอยากแต่งงานกับเซียวหลินเทียน นางจะต้องได้รับความสนใจจากเซียวหลินเทียน

เมื่อได้ยินว่าเซียวทงมุ่งเป้าไปที่หลิงอวี๋ ฉินรั่วซือก็รู้สึกว่าเป็นโอกาสที่ตนจะได้แสดงตัวแล้ว นางจึงหันไปมองหลิงอวี๋ด้วยท่าทางขุ่นเคืองเช่นกัน

“ท่านพี่พระชายา ท่านแกล้งทำจริง ๆ หรือ?”

“ท่านทำเช่นนี้ได้เยี่ยงไร? ท่านมิรู้หรือว่าตอนนั้นท่านอ๋องแทบคลั่งเพราะท่านได้รับบาดเจ็บ พวกเราทุกคนเห็นท่านอ๋องแล้วก็ปวดใจมาก! ท่านเอาเรื่องเช่นนี้มาล้อเล่นได้เยี่ยงไร!”

คุณหนูที่เคยเล่นเตะลูกกลมที่ยืนอยู่รอบ ๆ พากันมองหลิงอวี๋ด้วยสายตาแปลก ๆ

โดยเฉพาะฟางเหยาเหยา ครั้งที่แล้วที่เล่นเตะลูกกลม ยังมิทันที่การแข่งขันจะเริ่มนางก็ถูกหลิงอวี๋เปลี่ยนตัวแล้วนางรู้สึกว่าหลิงอวี๋ดูถูกตนเอง