บทที่ 1132

มีความกล้าหาญ มีไหวพริบ มีความสามารถ และงดงาม พระชายาอ๋องอี้ผู้นี้เป็นสตรีเพียงผู้เดียวที่ที่องค์ชายหนิงเจอตั้งแต่มาถึงฉินตะวันตก!

เรื่องที่เซี่ยโฮ่วตานรั่วเฆี่ยนตีคนจนตายเมื่อวานนี้ องค์ชายหนิงรู้สึกว่ามันมีลับลมคมใน ทันทีที่เขาได้ข่าวก็เข้าวังไปปกป้องเซี่ยโฮ่วตานรั่วก่อนเลย

หลังจากกลับจากวังไปถึงที่พัก องค์ชายหนิงก็เรียกซินจิ้งแล้วให้นางเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบให้ตนเองฟังโดยละเอียด

หลังจากฟังแล้ว องค์ชายหนิงก็พอจะเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น!

เขามิโกรธหลิงอวี๋ที่วางแผนกับเซี่ยโฮ่วตานรั่ว

เขาแค่รู้สึกว่าน่าสนใจ เห็น ๆ อยู่ว่าพระชายาอ๋องอี้เป็นคนฉลาดเช่นนี้ แต่เหตุใดเมื่อก่อนนางกลับเคยมีชื่อเสียงว่าเป็นคนโง่เขลาได้เล่า?

คนที่ผู้แข็งแกร่งเคารพคือผู้แข็งแกร่ง!

องค์ชายหนิงรู้สึกว่าตนเป็นคนฉลาดมาก ใต้หล้านี้มีคนน้อยนักที่เทียบกับตนได้

สิ่งที่เขาขาดคือโอกาส หากเขาเกิดในฉินตะวันตก เขาคงจะใช้ประโยชน์จากสภาพอากาศและสถานที่ตั้งที่เอื้ออำนวยของฉินตะวันตกยึดครองทั้งสี่แคว้นไปแล้ว

แต่เพราะเขาเกิดในฉีตะวันออก ความทะเยอทะยานทั้งหมดของเขาจึงถูกจำกัดด้วยสภาพอากาศและสถานที่ที่เหมาะสม เขาจึงทำได้เพียงค่อย ๆ วางกลยุทธ์เท่านั้น

เมื่อมาถึงฉินตะวันตก องค์ชายหนิงก็ได้ศึกษาฉินตะวันตกอย่างละเอียดแล้ว

ในบรรดาองค์ชายเหล่านี้มีเพียงเซียวหลินเทียนคนเดียวที่เป็นภัยต่อเขาในแง่ของการนำทัพและวิทยายุทธ

เขาไปเยี่ยมชมร้านค้าที่เซียวหลินเทียนสร้างอยู่หลายครั้ง และรู้สึกประทับใจอย่างมากกับการออกแบบอาคารร้านค้าที่ล้ำสมัย

แต่ก็อย่างที่ที่ปรึกษาของเขาบอก การออกแบบเช่นนี้ไม่มีทางมาจากเซียวหลินเทียนกับที่ปรึกษาของเขาแน่

รายละเอียดภายในเผยให้เห็นกลิ่นอายของสตรี!

นอกจากพระชายาอ๋องอี้แล้วใครจะสามารถออกความคิดเช่นนี้ให้กับเซียวหลินเทียนได้เล่า?

พระชายาอ๋องอี้ผู้นี้ มิเพียงแต่มีทักษะการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเท่านั้นแต่ยังมองการณ์ไกลอีกด้วย

องค์ชายหนิงรู้สึกว่าข้างกายตนขาดภรรยาที่ดีที่สามารถให้คำแนะนำแก่เขาได้เช่นนี้

เพียงแต่ว่าพระชายาอ๋องอี้แต่งงานแล้ว มิเช่นนั้นองค์ชายหนิงก็คงยอมเพิ่มอีกสองเมืองเพื่อแต่งงานกับนางแล้วพากลับบ้าน

‘หลิงอวี๋... การแข่งขันล้อมเมืองครั้งนี้ หากเจ้ามิอยากเสียสติปัญญาไป ก็ทำได้เพียงช่วยให้เซียวหลินเทียนชนะอย่างสุดแรงกายแรงใจเท่านั้น!’