บทที่ 1159

แต่จักรพรรดิอู่อันมิพูด ท่านอดีตเสนาบดีกลับทนมิไหว เขารู้เรื่องที่พ่ายแพ้การแข่งขันปีนป่าย และเขาเชื่อว่ารอกที่หลิงอวี๋ออกแบบไม่มีทางมีปัญหาแน่

ท่านอดีตเสนาบดีนำทัพมาตลอดชีวิต จะมีแผนสกปรกใดบ้างที่เขามิเคยเจอ

เรื่องนี้ต้องเป็นคนกันเองแน่นอนที่ทำเรื่องสกปรก!

แม้ว่าเขาจะมิสามารถช่วยหลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนจับตัวคนทำได้ในขณะนี้ แต่เขาก็สามารถแอบบอกจักรพรรดิอู่อันเป็นนัย ๆ ได้อยู่!

ท่านอดีตเสนาบดีอาศัยช่วงเวลาที่มีแค่เพียงตน จักรพรรดิอู่อันและท่านอ๋องเฉิงที่มองเห็นสถานการณ์ต่อสู้นี้ เขากลอกตาแล้วจู่ ๆ ก็ตะโกนขึ้นมา “เอ๊ะ เหตุใดเรือจึงได้ช้าลง น้ำเข้าหรือไม่?”

เขามิได้ระบุชื่อตรง ๆ ออกไป จักรพรรดิอู่อันจึงคิดว่าท่านอดีตเสนาบดีพูดถึงเรือขององค์ชายหนิง จึงเอ่ยคล้อยตามไป “เจ้ามิเห็นหรือว่าตัวเรือแตก น้ำก็เข้าสิ!”

องค์ชายเว่ยไม่มีกล้องส่องทางไกลจึงมองมิเห็นการต่อสู้ เขาคิดว่าจู้เต๋อทำลายสำเร็จแล้วจึงเอ่ยขึ้นมาทันที

“เสด็จพ่อ ลูกก็บอกแล้วว่าองค์ชายสี่ทำมิได้ เขาล้มเหลวและแพ้ติดกันสองครั้งแล้ว ครั้งนี้ก็ยังทำผิดพลาดเช่นนี้อีก ทำให้เสด็จพ่อต้องพ่ายแพ้และเสียเมืองทั้งสองเมืองไป!”

“ครั้งนี้ต้องลงโทษเขาพ่ะย่ะค่ะ! หากมิประหารเขาก็คงมิเพียงพอที่จะสยบความเคียดแค้นของราษฎรได้!”

ขุนนางที่เป็นพรรคพวกขององค์ชายเว่ยก็คิดว่ามีการตัดสินผลการแข่งขันแล้ว ขุนนางผู้หนึ่งจึงเอ่ยสนับสนุน

“ท่านอ๋องอี้มีความทะนงตน อาศัยว่าตนเองมีศิลปะการต่อสู้แข็งแกร่งจึงกล้าโอ้อวดเอาเมืองไปเดิมพัน! แล้วก็ทำให้ฉินตะวันตกต้องสูญเสียสองเมืองไปเช่นนี้ สมควรประหารเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างพ่ะย่ะค่ะ!”

สีหน้าของจักรพรรดิอู่อันดูเคร่งขรึมไปทันที เขาจ้องเขม็งมองเรือรบของเซียวหลินเทียนพลางครุ่นคิดอยู่ในใจ

เขาเองก็มิได้พูดความจริงออกไปให้ชัดเจน เขาอยากจะดูว่าขุนนางเหล่านี้มีเจตนาเช่นไร

องค์ชายคังสังเกตสีหน้าท่าทางแล้วเห็นว่าสีหน้าของจักรพรรดิอู่อันมิสู้ดีนัก เขาก็คิดว่าจักรพรรดิอู่อันกำลังโกรธเพราะเซียวหลินเทียนแพ้การแข่งขันต่อสู้ทางน้ำ เขาจึงแสร้งเอ่ยอย่างเสียใจ

“องค์ชายสี่ทะนงตนจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ แข่งขันข้ามแม่น้ำกระดานไม้ก็แตก แข่งขันปีนป่ายก็ใช้ของใหม่ที่มิได้ตรวจสอบให้ดี มาครั้งนี้แข่งขันต่อสู้ทางน้ำก็รู้อยู่ว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก แต่ยังประมาทจนตัวเรือแตกอีก!”