บทที่ 1167

องค์ชายเว่ยใจสั่นขึ้นมาทันที เหงื่อเย็น ๆ ก็ออกมาด้วย

เซียวหลินเทียนรู้เรื่องพวกนี้ได้เยี่ยงไร?

เนื่องจากหมู่บ้านที่กักขังครอบครัวของจู้เต๋อเอาไว้นั้นนอกจากเขากับคนสนิทสองคนที่รู้แล้วก็ไม่มีผู้ใดรู้อีก

“เสด็จพ่อ ตอนที่ลูกกำลังเข้าร่วมการแข่งขันต่อสู้ทางน้ำ ลูกได้เชิญให้ท่านอ๋องผิงหนานกับแม่ทัพเฉินไปที่หมู่บ้านขององค์ชายเว่ยพ่ะย่ะค่ะ!”

“เมื่อครู่แม่ทัพเฉินมารายงานว่า ได้ช่วยเหลือครอบครัวของจู้เต๋อออกมาแล้ว พวกเขากำลังจะถูกคนขององค์ชายเว่ยฆ่าปิดปาก แต่ท่านอ๋องผิงหนานไปได้ทันเวลาพอดีจึงช่วยพวกเขาทั้งครอบครัวไว้ได้พ่ะย่ะค่ะ”

เซียวหลินเทียนมองไปทางองค์ชายเว่ยอย่างเหยียดหยาม “องค์ชายเว่ย เจ้าคงจะมิบอกว่าข้าซื้อตัวท่านอ๋องผิงหนานกับแม่ทัพเฉิน หรือกระทั่งคนทั้งหมู่บ้านของเจ้ามาใส่ร้ายเจ้าหรอกกระมัง”

ท่านอ๋องผิงหนานได้ยินว่าเซียวหลินเทียนเอ่ยถึงตนเอง จึงเดินเข้าไปแล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่ง

“ฝ่าบาท กระหม่อมเห็นกับตาว่าครอบครัวของจู้เต๋อทั้งสิบห้าคนถูกมัดไว้ที่หมู่บ้านขององค์ชายเว่ยพ่ะย่ะค่ะ!”

“กระหม่อมยังได้ซักถามเพื่อนบ้านแถว ๆ บ้านของจู้เต๋อด้วย ได้ความว่า พวกเขาทั้งหมดถูกคนจับตัวไปในตอนก่อนการแข่งขันข้ามแม่น้ำพ่ะย่ะค่ะ!”

“ส่วนราษฎรแถว ๆ หมู่บ้านองค์ชายเว่ยก็สามารถเป็นพยานได้เช่นกันว่า คืนก่อนการแข่งขันข้ามแม่น้ำมีรถม้าสามคันมาที่หมู่บ้านองค์ชายเว่ย และมีตระกูลจู้ทั้งคนหนุ่มคนแก่ลงมาจากรถม้าสิบห้าคนพ่ะย่ะค่ะ!”

สีหน้าของจักรพรรดิอู่อันมืดครึ้มราวกับหมึก จะฆ่าปิดปากสิบห้าคนหรือ นี่องค์ชายเว่ยเห็นชีวิตคนเป็นผักเป็นปลาจริง ๆ หรือ!

ในฐานะที่ตนเป็นจักรพรรดิก็ยังมิกล้าทำสิ่งใดตามอำเภอใจเช่นนี้เลย องค์ชายเว่ยเป็นเพียงองค์ชาย เขาไปเอาความกล้าถึงเพียงนี้มาจากที่ใดกัน

ท่านอ๋องผิงหนานไม่มีทางถูกซื้อตัว จักรพรรดิอู่อันเชื่อคำพูดของท่านอ๋องผิงหนาน

“ฝ่าบาท… กระหม่อมโลภจนขาดสติ กระหม่อมมิควรโลภกับเงินตราและสัญญาที่องค์ชายเว่ยมอบให้จนช่วยคนผิดก่อกรรมทำเข็ญเลยพ่ะย่ะค่ะ!”

จู้เต๋อได้ยินว่าครอบครัวของตนจะถูกองค์ชายเว่ยฆ่าปิดปากก็ตกใจจนเหงื่อท่วมตัว

เขาเข้าใจแล้ว ความมั่งคั่งรุ่งเรืองที่องค์ชายเว่ยรับปากกับตนไว้มินับว่าเป็นอะไรเลย