บทที่ 1244

“มิพอใจ?”

มู่หรงเหยียนซงขมวดคิ้วอย่างโกรธเกรี้ยว จากนั้นก็หัวเราะแล้วมองไปทางจักรพรรดิอู่อัน แล้วเขาก็ก้าวไปข้างหน้า ประสานมือให้จักรพรรดิอู่อันพลางเอ่ยเสียงแข็ง

“ฝ่าบาท กระหม่อมมายังฉินตะวันตกตามคำสั่งของเสด็จพ่อ มาเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้นให้ดี! กระหม่อมมิได้มิพอใจการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ แต่กระหม่อมทนให้องค์หญิงชิ่งแต่งงานเข้าจวนอ๋องหรงเช่นนี้มิได้!”

“กระหม่อมต้องการกราบทูลฟ้องร้องตระกูลเฮ่อ พระชายาเว่ย และเฮ่อหรงที่วางแผนใส่ร้ายกระหม่อมเพื่อต้องการบีบให้กระหม่อมยอมรับการแต่งงาน...”

ทันทีที่คำพูดเช่นออกมา มิเพียงแต่ขุนนางผู้ใหญ่ที่ดูอยู่เท่านั้นที่ตกใจ แม้แต่ราษฎรที่มาดูความครึกครื้นเองก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

การแต่งงานนี้ถูกบังคับหรอกหรือ?

จักรพรรดิอู่อันใจเต้นรัว ความเสียใจของมู่หรงเหยียนซงนี้เขามิได้เตรียมพร้อมเลยสักนิด

ยิ่งไปกว่านั้น นี่มิใช่เรื่องภายในของตนเอง นี่คือเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างแคว้น!

“องค์ชายจิ้น เมื่อคืนเจ้าดื่มมากเกินไปหรือไม่ ยังมิสร่างเมามาพูดจาเหลวไหลอะไรกัน!”

เฮ่อหรงเห็นสถานการณ์มิดี จึงแสร้งพูดไปพลางเปิดม่านเกี้ยวไปด้วย คิดที่จะควบคุมมู่หรงชิ่งไว้ในกำมือ ทำให้มู่หรงเหยียนซงมิกล้าพูดจาเหลวไหลอีก

ทว่าเพียงแค่เปิดม่าน คนชุดแดงที่นั่งอยู่ภายในเกี้ยวนั้นกลับมิใช่มู่หรงชิ่ง แต่เป็นนางรับใช้ของมู่หรงชิ่ง นางกระตุกผ้าคลุมหน้าออก แล้วโยนใส่หน้าของเฮ่อหรงทันที

“คิดจะให้องค์หญิงของเราแต่งงานกับคนต่ำต้อยเช่นเจ้า ฝันไปเถิด...”

“นี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?”

เฮ่อเฉียงเห็นว่าสถานการณ์มิดีจึงพุ่งเข้ามาพลางเอ่ย “องค์ชายจิ้น เรื่องการแต่งงานขององค์หญิงชิ่งกับอ๋องหรงเป็นการอภิเษกเชื่อมความสัมพันธ์ของทั้งสองแคว้นนะพ่ะย่ะค่ะ ก่อนหน้านี้องค์ชายก็รับปากอย่างดีแล้ว เหตุใดจึงเปลี่ยนคนเล่า นี่มิได้เห็นอ๋องหรงหรือกระทั่งองค์จักรพรรดิของเราอยู่ในสายตาเลยหรือ?”

“พวกท่านยังอยากสร้างพันธมิตรหรือไม่?”

“องค์ชายจิ้น ท่านอย่าได้ไปซ่อนอยู่ข้างหลังองค์ชายอิงเลยพ่ะย่ะค่ะ ออกมาพูดให้ชัดเจนเถิด!”

เฮ่อเฉียงยื่นมือไปคว้าตัวมู่หรงเหยียนซง มู่เหลิงหัวหน้าองครักษ์ขององค์ชายอิงก็ชักดาบออกมาชี้ไปที่เขาทันที

เฮ่อเฉียงถูกบังคับให้หลบ แต่เขาก็ยังมิยอมแพ้ เขาหลบดาบของมู่เหลิงแล้วแสร้งไปยืนโซเซล้มไปทางมู่หรงเหยียนซง