บทที่ 1269

หวางซือก็เคยมีความคิดที่จะฆ่าเช่นกัน อยากจะฆ่าอิงเหนียงปิดปากไปเสีย

แต่อิงเหนียงผู้นี้เก่งกาจเกินกว่าที่นางคาดคิดไว้มาก คนที่นางส่งไปมิใช่คู่ต่อสู้ของอิงเหนียงเลย ทั้งยังถูกอิงเหนียงจัดการทั้งหมดอีกด้วย

ตอนนี้เมื่อได้ยินหลิงอวี๋พูดตัวตนที่แท้จริงของอิงเหนียงออกมา หวางซือก็รู้ว่าตนพ่ายแพ้อย่างสิ้นท่าแล้ว

นางคุกเข่าลงกับพื้น จนปัญญาไปในทันที

นางรู้ว่าการที่หลิงอวี๋เลือกที่จะเปิดเผยตนกับในครอบครัวก็เพราะมิอยากให้เรื่องนี้ใหญ่โตและส่งผลกระทบถึงชื่อเสียงของจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วน

ผู้ที่หลิงอวี๋ต้องการปกป้องก็คือชื่อเสียงของท่านอดีตเสนาบดี และครอบครัวหลิงหว่าน

แต่หวางซือเองก็มีผู้ที่ต้องการปกป้องเช่นกัน ลูก ๆ ของนางและตระกูลหวางล้วนเป็นความอ่อนแอของนาง!

พอกันที! พอแล้ว! พอได้แล้ว!

ก็เหมือนกับที่หลิงเสียงเซิงบอก ตนตายเพียงผู้เดียวสามารถปกป้องพวกเขาทั้งหมดได้ มันก็คุ้มค่าแล้ว

หวางซือก้มหน้าพลางเอ่ยเสียงต่ำ “ข้ายอมรับ ข้ายักยอกเงินของท่านอดีตเสนาบดีเอง แล้วข้าก็ให้แม่นมเหมาวางยาพิษหลานฮุ่ยจวนด้วย… ข้ายอมรับทั้งหมด ทั้งหมดนั้นข้าทำเอง!”

หลิงเสียงเซิงทอดถอนใจพลางเอ่ยกับหลิงอวี๋ “อาอวี๋ ข้ามิรู้จริง ๆ ว่าหวางซือชั่วร้ายถึงเพียงนี้ ในเมื่อนางยอมรับแล้วก็ทำการหย่าร้างนางตามกฎตระกูลของท่านปู่เจ้าเสียเถิด!”

“น้องสาวของเจ้ากับหลิงเฟิงล้วนมิได้มีความผิดใด ๆ เจ้าอย่าลากพวกเขามาเกี่ยวข้องเลย!”

“ข้าไม่มีทางลากคนมิผิดมาเกี่ยวหรอก!”

หลิงอวี๋เดินเข้ามาโดยมิแสดงสีหน้าใด นางยืนอยู่ตรงหน้าหวางซือพลางทอดสายตาลงมองหวางซือ

หย่าร้างนาง? หลิงเสียงเซิงมิรู้สึกว่าการลงโทษเช่นนี้มันเบาเกินไปสำหรับหวางซือหรือไร?

“ยาพิษที่เอามาวางใส่แม่ข้าเอามาจากที่ใด?”

“ซื้อมาจากร้านยา!” หวางซือเอ่ยไปโดยมิรู้ตัว

“พูดจาเหลวไหล ยาพิษชนิดนี้มีส่วนประกอบที่แม้แต่ข้าเองก็มิรู้จัก ร้านยาจะมีสิ่งนี้ขายได้เยี่ยงไรกัน?”