บทที่ 1273

นางรับใช้คำนับหลิงอวี๋พลางเอ่ยอย่างตื่นเต้น “บ่าวจะเอาคำพูดของคุณหนูใหญ่ไปแจ้งแม่นางกู่เจ้าค่ะ บ่าวขอบพระคุณคุณหนูใหญ่แทนแม่นางกู่ด้วยนะเจ้าคะ!”

นางรับใช้ผู้นี้เป็นคนที่กู่ซุ่ยพาเข้ามา นางภักดีต่อกู่ซุ่ยมาก น้ำเสียงตื่นเต้นนี้ก็มาจากใจจริงเช่นกัน...

เจ้านายอยู่ที่นี่ พวกนางก็สามารถใช้ชีวิตอย่างสบายไปกับนางได้ด้วยเช่นกัน

เซียวหลินเทียนเห็นนางรับใช้ออกไปอย่างมีความสุขก็หันไปทางหลิงอวี๋พลางยิ้มอย่างปลื้มใจ แล้วจับมือหลิงอวี๋ไว้

เซียวหลินเทียนเอ่ยปลอบโยน “แก้แค้นให้ท่านแม่ของเจ้าแล้ว เจ้าเองก็หมดปัญหาทางใจไปได้อีกอย่างแล้ว!”

“ทางด้านพระชายาเส้า… เราค่อยเป็นค่อยไปกันเถิด! สักวันหนึ่งจะต้องทำให้นางชดใช้!”

“เพคะ!”

หลิงอวี๋พยักหน้า ครั้นนึกถึงอิงเหนียงจึงเอ่ย “เรื่องอิงเหนียงต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิดนะเพคะ องค์ชายเว่ยเสียผลประโยชน์ไป ยากมากที่จะสร้างตัวกลับขึ้นมาได้อีกครั้ง หากอิงเหนียงเห็นว่าเขาไม่มีผลประโยชน์ที่คู่ควรแล้ว มิรู้ว่าจะจงใจสร้างเรื่องอะไรอีกหรือไม่!”

“ยิ่งไปกว่านั้น หากการตายของหวางซือแพร่ออกไป อิงเหนียงจะต้องระวังตัวยิ่งกว่าเดิม พวกเรามิสามารถปล่อยโอกาสให้นางสร้างเรื่องได้อีกแล้วเพคะ!”

เซียวหลินเทียนพยักหน้า “วางใจได้ ข้าจะจัดการอย่างดี! ครั้งนี้จะต้องจับตัวนางกับสายลับที่อยู่เบื้องหลังของนางได้อย่างแน่นอน!”

เซียวหลินเทียนมิได้บอกหลิงอวี๋ว่า คนของเขาพบว่าอิงเหนียงเคยไปพบฉินรั่วซือที่วัดประจำตระกูลฉินที่นอกเมืองมา

เซียวหลินเทียนมิรู้ว่าฉินรั่วซือไปเกี่ยวข้องกับอิงเหนียงได้อย่างไร

เรื่องนี้เขาก็มิได้บอกฉินซานเช่นกัน เขาต้องได้หลักฐานทั้งหมดมาก่อนจึงจะสามารถเปิดเผยทั้งหมดให้แก่ฉินซานได้

ที่มิบอกหลิงอวี๋ มิใช่เพราะมิเชื่อหลิงอวี๋ แต่เพราะรู้สึกว่า ช่วงนี้หลิงอวี๋มีเรื่องให้กังวลมากเกินไปแล้วเขาจึงมิอยากให้นางต้องกังวลไปด้วย

ก่อนหน้านี้ฉินซานถูกเซียวทงทำให้เดือดร้อนจนต้องเสียแขนไปข้างหนึ่งแล้ว เซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋ก็ละอายต่อฉินซานมากพอแล้ว

เซียวหลินเทียนอยากจะตรวจสอบให้แน่ชัดก่อน หากฉินรั่วซือมิได้เกี่ยวข้องมากนัก ทางด้านฉินซานก็สะดวกที่จะช่วยปกปิด

เซียวหลินเทียนส่งจ้าวซวนไปเรียกคืนสินสอดของหลิงเยี่ยนกับหลิงเสียงเซิง

เป็นดังที่หลิงอวี๋บอกไว้ องค์ชายเว่ยหยิ่งให้ศักดิ์ศรี กลัวว่าหากมิให้แล้วหลิงอวี๋จะทำเรื่องราวให้ใหญ่โต จึงต้องให้หลิงเสียงเซิงเอาสินสอดกลับไป